1397-12-29
سینمای جهان

نقد فیلم Berlin Syndrome سندرم برلین کاری از کیت شورتلند

سندرم برلین Berlin Syndrome فیلمی به کارگردانی کیت شورتلند Cate Shortland و نویسندگی "برلین شاون گرانت" است که فیلمنامه‌ی آن بر اساس رمانی اثر ملانی ژوستن Melanie Joosten نوشته شده است.

سندرم برلین یا Berlin Syndrome : دختری استرالیایی به نام کلر با بازی ترسا پالمر عکاس است و به تنهایی زیاد سفر می‌کند. این بار در تعطیلات مقصدش برلین است. یک روز در برلین کاملاَ اتفاقی با معلم جوان آلمانی به نام اندی با بازی مکس ریملت برخورد می‌کند و این اتفاق منجر به آشنایی آن‌ها می‌شود. رابطه‌‌ای میان این دو شکل می‌گیرد، رابطه‌ای که در ابتدا عاشقانه است و پس از گذشت یک شبانه روز در فیلم و چند دقیقه در واقعیت به شدت عجیب و غریب و وحشتناک به نظر می‌رسد و ادامه‌ی ماجرا …

سندرم برلین یا Berlin Syndrome : دختری استرالیایی به نام کلر با بازی ترسا پالمر عکاس است و به تنهایی زیاد سفر می‌کند. این بار در تعطیلات مقصدش برلین است. یک روز در برلین کاملاَ اتفاقی با معلم جوان آلمانی به نام اندی با بازی مکس ریملت برخورد می‌کند و این اتفاق منجر به آشنایی آن‌ها می‌شود. رابطه‌‌ای میان این دو شکل می‌گیرد، رابطه‌ای که در ابتدا عاشقانه است و پس از گذشت یک شبانه روز در فیلم و چند دقیقه در واقعیت به شدت عجیب و غریب و وحشتناک به نظر می‌رسد و ادامه‌ی ماجرا … در ادامه با نقد فیلم Berlin Syndrome با نت نوشت همراه باشید.

بیشتر بخوانید: نقد فیلم Once Upon a Time in Anatolia روزی روزگاری در آناتولی اثر Nuri Bilge Ceylan

نقد فیلم Berlin Syndrome کاری از کیت شورتلند

سندرم برلین Berlin Syndrome فیلمی به کارگردانی کیت شورتلند Cate Shortland و نویسندگی “برلین شاون گرانت” است که فیلمنامه‌ی آن بر اساس رمانی اثر ملانی ژوستن Melanie Joosten نوشته شده است. این فیلم یکی از عناوین تحسین شده و برگزیده‌ی جشنواره‌ی فیلم ساندنس را داراست.

پوستر فیلم سندرم برلین Berlin Syndrome فیلمی به کارگردانی کیت شورتلند Cate Shortland

پوستر فیلم سندرم برلین Berlin Syndrome فیلمی به کارگردانی کیت شورتلند Cate Shortland

بیشتر بخوانید: برداشتی از فیلم Begin Again دوباره شروع کن فیلمی از جان کارنی

در نقد فیلم Berlin Syndrome می‌توان گفت کلر خیلی زود به اندی اعتماد می‌کند و تا پایان فیلم تاوان اعتماد کردنش را هم صد چندان پس می‌دهد. اندی بیمار است بیماری که نمی‌توان منشا بیماری‌اش را به راحتی فهمید بدین سبب انتخاب کلمه‌‎ی سندرم برای نام فیلم انتخاب مناسبی است. کلمه‌ی سندرم به معنی مجموع آثار و علائمی است که نشان‌دهنده‌ی یک بیماری مشخص نیست. معمولا این واژه زمانی به کار می‌رود که چند علامت همراه یکدیگر در بیماری دیده می‌شود و پزشک نمی‌تواند علت خاصی برای بروز آن علائم بیابد.

در نقد فیلم Berlin Syndrome می توان گفت دلایل کارهای اندی هر چه باشد آنچه که واضح است این است که رفتار او بازنمود خشونت پنهان در جامعه‌ی اروپایی آلمان است. خشونتی که پس از مطرح کردنش چراهای بسیاری درباره‎ی علت آن به ذهن متبادر می‌شود. این نوع خشونت می‌تواند یادآور کارهای میشاییل هانکه کارگردان و فیلمنامه‌نویس اتریشی – آلمانی تبار باشد.

بیشتر بخوانید: تحلیل فیلم Loving Vincent کاری از دوروتا کوبیلا و هیو ولچمن 

بیشتر بخوانید: نقد فیلم The Handmaiden خدمتکار ساخته‌ی پارک چان ووک؛ انتقامی زنانه

نقد فیلم Berlin Syndrome کاری از کیت شورتلند

نقد فیلم Berlin Syndrome کاری از کیت شورتلند

اندی در مقابل مسافران شاید به سبب داشتن زندگی و آرامش بیشتر غضب می‌کند. شاید دنبال انتقام است. این انتقام شاید از بحران اقتصادی سال‌های اخیر اروپا نشئت گرفته است. حکمی که خودش آن هم بدون حضور مجرمی که بی‌گناه است به عنوان قاضی رای به آن داده است. شاید اندی هر بار که این چنین و آن هم در مدت بسیار کوتاهی عاشق می‌شود عشق را در به بند کشیدن معشوق معنا می‌کند.

از دیالوگ های او و پدرش در جایی از فیلم مشخص می‌شود که کلر دومین قربانی است و آن دیگری کانادایی بوده است و سرنوشتش نامعلوم. کلر بارها برای فرار تقلا می‌کند و هر بار با سرکوب جدی اندی مواجه می‌شود. روح اندی در مواردی که حتی کیلومترها هم تا خانه فاصله دارد متوجه قصد فرار کلر می‌شود و خود را به خانه می‌رساند و این تا حدی عجیب است.

بیشتر بخوانید: معرفی فیلم Manhattan Night شب منهتن کاری از برایان دیکابلیس

بیشتر بخوانید: نقد فیلم Stalker ساخته آندری تارکوفسکی؛ وهم زمان

در آخر نقد فیلم Berlin Syndrome باید گفت شاگرد اندی منجی کلر می‌شود. صحنه‌های فرار منجر به پیروزی تا حدی باور نکردنی است این که اندی با همه‌ی قدرتش جا می‌ماند جای سوال دارد انگار کارگردان هم از این تعقیب و گریز خسته شده و می‌خواهد زودتر فیلم‌اش را با این پایان بندی به انتها برساند، قهوه‌اش را بنوشد و به خانه‌اش برود. هپی اِندینگ (پایان خوش) برای فیلمی که سراسر تنش و اضطراب و خشونت است انتخابی لاجرم است اما شاید اگر فیلمنامه این امکان را برای کارگردان به وجود می‌آورد که جور دیگری این پایان را سازماندهی کند، فیلم پس از پایان بیشتر در ذهن مخاطب می‌ماند.

Berlin Syndrome سندرم برلین کاری از کیت شورتلند محصول ۲۰۱۷

Berlin Syndrome سندرم برلین کاری از کیت شورتلند

بیشتر بخوانید: نقد فیلم The Edge of Seventeen آستانه هفده‌سالگی کاری از کلی فرمون کریگ

برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو بالا