سینمای جهان

تحلیل فیلم ۱۲۷ Hours ساخته دنی بویل

فیلم ۱۲۷ Hours

۱۲۷ ساعت یا ۱۲۷ Hours داستان مردی به نام آرون رالستون با بازیگری “جیمز فرانکو” را روایت می کند که به مدت ۱۲۷ ساعت دچار سانحه ای دهشتناک می گردد و امیدهایش برای زنده ماندن رو به خاموشی می روند.

فیلم ۱۲۷ Hours یا ۱۲۷ ساعت داستان مردی به نام آرون رالستون با بازیگری جیمز فرانکو را روایت می کند که به مدت ۱۲۷ ساعت دچار سانحه ای دهشتناک می گردد و امیدهایش برای زنده ماندن رو به خاموشی می روند. ۱۲۷ Hours را دنی بویل از چهره های معتبر این روزهای هالیوود کارگردانی کرده است که پیش از این با اثر میلیونر زاغه نشین، خوش درخشیده بود. در ادامه با تحلیل فیلم ۱۲۷ Hours با نت نوشت همراه باشید.

127 Hours فیلمی از دنی بویل محصول سال ۲۰۱۰

127 Hours فیلمی از دنی بویل محصول سال ۲۰۱۰

تحلیل فیلم ۱۲۷ Hours

بویل در فیلم ۱۲۷ Hours توانسته به ریشه های غریزی انسان نگاهی موشکافانه داشته باشد. در تحلیل فیلم ۱۲۷ Hours باید گفت تغییرات شخصیتی که بویل، کاراکترش را در آن هدایت می کند بسیار گیرا و کوبنده عمل می کنند. اینکه آرون رالستون را اینگونه ببینیم که تا آخرین لحظه از تلاش برای بقا نمی ایستد، منجر به تجربه بصری بی همتایی خواهد شد که تا مدت ها ذهن را مشغول خواهد کرد.

بیشتر بخوانید: تحلیل فیلم Whiplash محصول سال ۲۰۱۴

اینکه چگونه  امید و نا امیدی مانند لازم و ملزوم مدام بر هم کنش دارند و در اوج یکدیگر، سرو کله شان پیدا می شود نیز از عجایبی است که ذهن را وارد نبردی بی پایان خواهد کرد. انسانی ماجراجو، خود سر، مستقل و بی پروایی که قدم در سرزمینی ناشناخته می گذارد، خطراتش را با غرور می پذیرد و آن ها را به چالش می کِشد. اما همیشه لحظاتی که حسِ پیروزی مانند قهرمانِ دو میدانی به خط پایانِ فرضی نزدیک می شود، این غرور است که خط پایان را مایل ها جابجا می کند.

تریلر رسمی فیلم ۱۲۷ Hours

 

در تحلیل فیلم ۱۲۷ Hours باید گفت که این فیلم توانست با عملکرد درخشانش نامزد شش جایزه در اسکار ۲۰۱۱  شود. فیلمی که تکنیک های فراوان و ریزه کاری های سختگیرانه اش آن را در ردیف بهترین های دنی بویل قرار می دهد. اگر می خواهید درک کنید که چگونه یک بازیگر به تنهایی تمام بار فیلم را به دوش می کشد بدون اینکه در بازی اش سِکته ای وارد شود، ۱۲۷ Hours یکی از همان فیلم هاست. بازی خارق العاده ای که جیمز فرانکو به نمایش میگذارد بی شک بهترین نقش آفرینی وی تاکنون است و حتی از استانداردهای شخص فرانکو نیز بالاتر می باشد و کاملا مخاطب را با خود همراه می کند.

بیشتر بخوانید: تحلیل فیلم The Revenant اثری از آلخاندرو گونزالس اینیاریتو

نکته ای که این سفر ۵ روزهِ پر ماجرا را به تجربه ای خاص بدل می کند، تقابل دوتایی هایست که مدام و از ابتدای فیلم روی آنان تأکید می کند. تقابل  بقا و نیستی، ترس و شجاعت، امید و نا امیدی و اضطراب و آرامش است. آرون راسلتون که خود داستان واقعی زندگیش از این تجربه به نگارش درآورده است، به خوبی زمان هایی را یادآور می شود که در لحظاتی تمام زندگی مانند نگاتیوی پاره شده به عقب بر می گردد و در کسری از ثانیه تمام زندگیمان از برابر چشمانمان سُر می خورد.

و در نهایت ۱۲۷ Hours فیلمی است فرای سرگرمی،‌ فیلمی است برای تخیل کردن و اندیشیدن، فیلمی است که خودمان در نقش خودمان باید بازی کنیم. خواه ۱۲۷ ساعتمان باشد خواه صد سال تنهایی مان خواه بی نهایت مردگان زیستنمان.

بیشتر بخوانید: تحلیل فیلم The Grand Budapest Hotel ساخته وِس اندرسون ۲۰۱۴

“این منم. خودم انتخابش کردم. همه چی رو خودم انتخاب کردم. این تخته سنگ در تمام زندگیم منتظر من بوده. در تمام طول عمرش. حتی زمانی که یه تیکه شهاب سنگ آسمانی بود. میلیون ها میلیون سال قبل، اون بالا، توی فضا منتظر بود که بیاد اینجا. دقیقا به همین جا من در تمام زندگیم در حال حرکت به سمت این تخته سنگ بودم. از اون لحظه ای که به دنیا اومدم، هر نفسی که کشیدم، هر حرکتی که کردم من رو به این شکاف روی سطح زمین هدایت می کرده…”

بیشتر بخوانید: تحلیل فیلم The Post رسوایی بزرگ ساخته‌ی استیون اسپیلبرگ

127 Hours فیلمی از دنی بویل محصول سال ۲۰۱۰

127 Hours فیلمی از دنی بویل محصول سال ۲۰۱۰

برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو بالا