سینمای جهان

تحلیل فیلم Mother! از درن آرنوفسکی ۲۰۱۷

فیلم Mother! از درن آرنوفسکی محصول 2017 آمریکا

فیلم مادر! به انگلیسی: Mother! هفتمین ساخته بلند درن آرنوفسکی، کارگردان و نویسنده آمریکایی است. آرنوفسکی علاوه بر کارگردانی فیلم نویسندگی آن را نیز بر عهده داشته است. Mother! آخرین فیلم آرنوفسکی پس از فیلم نوح است، که قریب به سه سال پس از آن به پرده سینماها رفت. آرنوفسکی کارگردانی خوش قریحه است. در ادامه با تحلیل فیلم Mother! با نت نوشت همراه باشید.

فیلم مادر! به انگلیسی: Mother! هفتمین ساخته بلند درن آرنوفسکی، کارگردان و نویسنده آمریکایی است. آرنوفسکی علاوه بر کارگردانی فیلم نویسندگی آن را نیز بر عهده داشته است. Mother! آخرین فیلم آرنوفسکی پس از فیلم نوح است، که قریب به سه سال پس از آن به پرده سینماها رفت. آرنوفسکی کارگردانی خوش قریحه است. ذهن فعال او سبب گشته که همیشه بخشی از دوست داران سینما همواره مشتاق اثری جدیدی از وی باشند. فیلم پی و مرثیه ای برای یک رویا را می‌توان آثاری از وی دانست که همواره از آن ها یاد خواهد شد. آرنوفسکی پس از تجربه‌های متفاوت از چشمه تا قوی سیاه و آخرین و نا امید کننده ترینشان یعنی نوح به سراغ Mother! آمده است. مادری نفسگیر!!در ادامه با تحلیل فیلم Mother! با نت نوشت همراه باشید.

تحلیل فیلم Mother! از درن آرنوفسکی ۲۰۱۷

داستان فیلم Mother! از جایی شروع می‌شود که زوج تنهایی در وسط ناکجا آباد مشغول گذران زندگی هستند. مرد با بازی “خاویر باردم” و مادر با نقش آفرینی “جنیفر لارنس” همان زوجی هستند که در این خانه بزرگ زندگی می‌کنند. مرد یک نویسنده است. نویسنده ای که مدتی است منبع الهامش از بین رفته و اثری تولید نکرده است. مدام کلنجار می‌روند تا بتواند نوشته ای بر روی کاغذ بیاورد. و زن نیز مشغول بازسازی خانه است. زیرا مدتی قبل کل خانه سوخته و دوباره باز سازی‌اش کرده‌اند. تمام این مراحل بازسازی را زن انجام داده، مادامی که شوهر مشغول خلق بوده است.

بیشتر بخوانید: تحلیل فیلم Hugo هوگو کاری از مارتین اسکورسیزی ۲۰۱۱ ؛ “نگاهی به گذشته از دریچه آینده”

Mother! از زمان نمایشش در جشنواره ونیز تا کنون که مدتی از اکران آن گذشته، نقد های متناقضی دریافت کرده است. عده‌ای شاهکار و عده‌ای دیگر بی معنا خواندنش. اما فیلم آرنوفسکی مطمئنا شاخص ترین اثر او پس از “مرثیه ای برای یک رویا” است. آرنوفسکی در “قوی سیاه” تا حدی توانست به آن دوران بازگردد ولی حقیقتا “مادر!” چیز دیگری است.

فیلم Mother! از درن آرنوفسکی محصول 2017 آمریکا

فیلم Mother! از درن آرنوفسکی محصول ۲۰۱۷ آمریکا

فیلم Mother! یک سمبولیسم محض است. آن‌قدر در تار و پود تزریق فلسفه و نمادپردازی اش می‌افکند که به کل فیلم نامه را فراموش می‌کند. گویی داستانی وجود نداشته که بر اساس آن فیلم نامه ای نوشته شود. به نظر می رسد آرنوفسکی دل مشغولی های ذهنش، آن کابوس هایی که در بیداری با رویاهایش هم آغوشی می‌کنند را به پرده نقره ای آورده است. هرچه قدر “مرثیه ای برای یک رویا” پر از تلخی در یک رئالیسم روایی با رگه های سوررئال روایت می‌شد، “مادر!” جنس تلخی اش به آن فیلم می‌ماند. منتها زهری که در فضاهای گوناگون روایت می‌شود. از سوررئالیسم تا جنایی و از ترسناک و حتی کمدی.

بیشتر بخوانید: معرفی فیلم شمال از شمال غربی اثر آلفرد هیچکاک North by Northwest

فیلم Mother! تلخ است. خونی لخته شده در دهان است. خنده خشکیده بر لبان است. بهتی از سر استیصال. پیشتر گفته شده که به عقیده نگارنده بزرگترین نقطه ضعف فیلم عدم انسجام در فیلم نامه آن است. ولی این سبب نمی شود از آنچه بر پرده سینما می‌بینید مبهوت نشوید. “مادر!” روایتی چند گانه دارد و به سه قسمت تبدیل می‌شود. قسمت ابتدایی کاملا ساکن، آرام و حتی خسته کننده است، ولی پر جزئیات. ترکیب این قسمت با یک سوم میانی کاملا سردرگمی ایجاد می‌کند. مدام چرخش ژانر را شاهد هستیم. تا به سوررئال بودن صحنه ها عادت می‌کنیم چرخشی ناگهانی ایجاد می‌شود. انگار فیلم یک بازی است. و مخاطب باید مدام به دنبال کارگردان و هدفش بدود. اما برای چه؟ هدف خاصی پشت این تعقیب و گریز است؟ یا صرفا حربه ای برای گیج ساختن مخاطب؟

بیشتر بخوانید: معرفی فیلم Avanti! کاری از بیلی وایلدر

فیلم Mother! “دور تسلسل در قربانی کردن عشق”

دکوپاژهای فیلم Mother! به نحوی است که دچار تناقض می‌شوید. به صحنه ورود مرد غریبه و همسرش به خانه توجه کنید. مادامی که آن دو در خانه اند مدام دوگانگی حسی وجود دارد. مرزی میان ادا بازی کردن مهمانان و واقعی بودن. انگار منتظریم ناگهان پرده ای بی‌افتد و چهره دیگری از آن مهمانان بر ما هویدا شود. بازی های شاخصی که “اد هریس” و “میشل فایفر” ارائه می‌دهند بسیار جذاب است. دقیقا حس معلق بودن را منتقل می‌کند. همه چیز همان‌قدر فیک است که همان قدر واقعی. این شعار نیمه ابتدایی فیلم است.

اما یک سوم پایانی فیلم Mother! کوبنده است. برخی تصاویرش به حدی مبهوت کننده است که کمتر فیلمی حاضر به نمایش چنین حجم از بی رحمیِ درونی و هرج و مرج می‌باشد. بی گمان برخی تصاویر پایان بندی Mother! یادآورِ درام فانتزی و روانشناختانه “لارس فون تریه”، یعنی “ضد مسیح” است. فیلمی که با آن آغاز کوبنده و سهمگینش بهتی فراوان را به مخاطبانش تحمیل می‌کرد. حقیقتا برحی از همین سکانس های فیلم در پایان بندی اشاراتی به فیلم ضد مسیح دارد. اشاراتی خواسته یا ناخواسته که بر اذهان هجوم می آورند.

بیشتر بخوانید: تحلیل فیلم Volver ساخته‌ی پدور آلما دوار ؛ جهان‌های شفاف موازی

Mother! پر از نماد پردازی است. از اشارات سیاسی گرفته تا نقد اجتماعی در فیلم به وفور گنجانده شده است. همچنین فیلم اشاراتی زیرکانه به مذهب و خشونت مذهبی دارد. اصواتی که در فیلم در زیر صدا به سختی ولی مشخص هستند، اصواتی از دین های گوناگون اند که در فیلم گنجانده شده اند.

Mother! داستان تعریف نمی‌کند. اصلا داستانی برای تعریف ندارد. دور تسلسلی است که آرنوفسکی به تجربه ای بصری تبدیلش کرده است. همین می‌تواند پاشنه آشیل فیلم باشد. زیرا از متن است که مخاطب به محتوا و فرم پی می‌برد. و بی متنی سبب گمراهی و یا بد فهمی می‌شود. سکانس های انتهایی فیلم شما را خیره نگاه می‌دارد. خیرگی که چند مفهوم دارد. نفهمی و حس فهمیدن. این همان حسی است که منتقدین را به دو دسته صفر و صد تقسیم کرده است. ولی بی شک “مادر!” فیلم مهمی است. فیلمی که به خصوص نیمه دومش پلکان مخاطب را مجال استراحت نخواهد داد. همان قدر سیاه و تلخ است که انتظارش را داریم. انتظاری که به اندازه “مرثیه ای برای یک رویا” سیراب کننده نیست ولی تجربه ای شگرف است. کارگردانی آرنوفسکی در این فیلم حیرت انگیز است . همچنین گسستگی و بد بودن فیلمنامه را به “جنیفر لارنس” به تنهایی به دوش می کشد. او بازی از خود ارائه می دهد که به یادگار خواهد ماند. همچنین خاویر باردم و شیطانی که در پس نگاه و لبخندش همیشه تبلور می کند. همانقدر سلاخ و همان قدر مهربان!

بیشتر بخوانید: معرفی فیلم The Emoji Movie کاری از تونی لئوندیس

فیلم Mother! از درن آرنوفسکی محصول 2017 آمریکا

فیلم Mother! از درن آرنوفسکی محصول ۲۰۱۷ آمریکا

 

به کانال تلگرام نت نوشت بپیوندیدبه صفحه اینستاگرام نت نوشت بپیوندید
۲ دیدگاه

2 دیدگاه

  1. علی عاقبتی

    19 آذر 1396 at 16:11

    0

    با سلام
    نقد جنابعالی هم کمکی به فهم تم اصلی داستان فیلم نکرد
    و در واقع مکمل خضعبلات نویسنده فیلم نامه بود
    سپاس

    • محمدتقی راسفیجانی

      محمدتقی راسفیجانی

      19 آذر 1396 at 17:28

      0

      فیلم مادر! اگر اطلاع داشته باشید در جشنواره ونیز ایستاده هو شد و همینطور به نقل از جنیفر لارنس وقتی فیلم نامه را برای بار اول خوانده بود به گفته خودش هیچ چیز نفهمیده بود. دقیقا مشکل از اینجاست که فیلم، فیلمنامه به شدت شلخته و حتی بی داستانی داره و نقطه جالبش تنها حس های متناقضی هست که ایجاد میکنه، سکانس های نفسگیر و پر جزئیاتش و نوع کارگردانی آرنوفسکی هستش. از اونجایی که قرار نبود در نگاهی که به فیلم داشتیم کل داستانو تعریف کنیم، تعاریف به نظر گنگ می رسند. درحالی که اگر قرار بود داستان فیلم رو هم موشکافانه جلو بریم باز هم قرار نبود به فهم کمکی بکند. چون متن خوب باعث پذیرش فرا متن می شود. و چون متن اینجا مشکل دارد فرا متن هم بعضا گنگ خواهد بود. البته که به جهان بینی هر فردی مادر! می تواند معانی متفاوتی داشته باشد.
      سپاس

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو بالا