ادبیات جهان

رمان ابله اثر فئودور داستایفسکی

رمان ابله

رمان ابله را یکی از برجسته ترین آثار فئودور داستایفسکی می دانند. رمان ابله اولین بار در سال ۱۸۶۸ منتشر شد. گفتنی است که رمان ابله نخستین بار در سال ۱۳۳۳ شمسی توسط مشفق همدانی به زبان فارسی ترجمه شد. داستان رمان ابله درباره ی زندگی آخرین فرزند یک خانواده ی بزرگ جامعه ی روسیه ی تزاری است که اکنون ورشکسته شده است.

فئودور داستایفسکی با نام کامل فیودور میخاییلوویچ داستایفسکی (۱۸۸۱ – ۱۸۲۱) نویسنده بزرگ روس بوده است. اولین اثر داستانی او به نام بیچارگان در سال ۱۸۴۴ منتشر شد. وی پس از انتشار اولین اثر خود مشهور شد. برخی از آثار او عبارتند از: جنایت و مکافات، قمارباز، ابله ، آزردگان، برادران کارامازوف، همیشه شوهر و جن زدگان. در ادامه با مروری بر رمان ابله با نت نوشت همراه باشید.

رمان ابله ؛ “قدم تازه ای برداشتن؛ این چیزی است که مردم بیشتر از آن میترسند.”

رمان ابله را یکی از برجسته ترین آثار فئودور داستایفسکی می دانند. رمان ابله اولین بار در سال ۱۸۶۸ منتشر شد. گفتنی است که رمان ابله نخستین بار در سال ۱۳۳۳ شمسی توسط مشفق همدانی به زبان فارسی ترجمه شد. داستان رمان ابله درباره ی زندگی آخرین فرزند یک خانواده ی بزرگ جامعه ی روسیه ی تزاری است که اکنون ورشکسته شده است.

بیشتر بخوانید: شب های روشن اثر فیودور داستایوفسکی

“پرنس میشکین” مرد جوانی است که پس از دوره ای از درمان از سوییس به کشورش روسیه بازگشته است. او از بیماری افسردگی حاد رنج می برد. انتخاب این نوع شخصیت ها و اصولا شخصیت های پیچیده و روان پریش از موضوعات مورد علاقه ی داستایفسکی است. او همواره در تمام آثار خود به خصوصیات روانی شخصیت ها و پیچیدگی انواع بیماری های روانی می پردازد.

شخصیت های مخلوق داستایفسکی به پنهان ترین حالت های انسان که اغلب سرکوب می شود، اعتراف می کنند. می توان گفت که “راسکلینیکف” (شخصیت اصلی رمان جنایت و مکافات) و پرنس میشکین هر دو به حالت هایی از درون خود اعتراف می کنند که ممکن است هر کدام از ما خیلی وقت ها همان حس و حال ها را داشته و تجربه کرده ایم اما حتی نمی توانیم بدون سانسور به آن ها فکر کنیم چه رسد به این که آن ها را بازگو کنیم.

بیشتر بخوانید: نقد کتاب یک اتفاق مسخره نوشته‌ی فیودور داستایوسکی، انسانیت، اخلاق در شیوه های نوین حکومتی

به نظر می رسد که دغدغه ی داستایفسکی در رمان ابله نیز چیزی جز وضعیت انسان و اجتماع نبوده است. او همواره در آثار خود به انحطاط انسانیت و اخلاق در جامعه ی خود می پردازد که البته پرداختن او تنها محدود به روسیه نمی شود و هر انسانی در هر کجا را می تواند شامل شود. “پرنس میشکین” انسانی مبتلا به صرع و افسردگی عصبی است که عنوان بزرگی را با دست های خالی و بیمار به دوش می کشد. او به تمام جریاناتی که به او ربطی ندارند دخالت می کند و آرامش زندگی خود را برهم می زند. او حتی حاضر به ازدواج با زنی می شود که می داند آن زن علاقه ای به او ندارد. او می داند که آن زن توسط چه کسی کشته می شود اما عمل خاصی برای جلوگیری از آن انجام نمی دهد. “پرنس میشکین” آمیزه ای است از جنون، انفعال و افسردگی که هر کدام از آن ها در او باعث کنشی می شوند و این شخصیت پیچیده در عین حال ساده را می سازند.

بیشتر بخوانید: تحلیل رمان سقوط نوشته‌ی آلبر کامو

شخصیت رمان ابله که یکی از ماندگارترین شخصیت های ادبی جهان شناخته می شود شخصیتی پیچیده و در عین حال بسیار ساده است تا جایی که دکترش به او می گوید: “شما یک کودک واقعی هستید، کودکی در معنی مطلق کلمه شما از آدم درست و بالغ فقط یک قد و چهره دارید. شما از لحاظ رشد روحی، اخلاق و صفات و شاید از لحاظ عقل و هوش یک مرد کامل نیستید، و تا شصت سالگی که زندگی خواهید کرد، به همین کیفیت باقی خواهید ماند.”

“پرنس میشکین” زندگی همه را بدتر می ‌کند و هیچ چیز به دست نمی ‌آورد.  انگار که دنیا نمی‌داند با او باید چه کند. همه چیز در مقابل او آشفته می شود. داستایفسکی در رمان ابله به دقت به اوضاع جامعه ی بورژوازی روسیه می پردازد و آن را با توصیفی واقع گرایانه نقد می کند. رمان ابله به صورت راوی دانای کل روایت می شود اما شخصیت اصلی در بیشتر صحنه های داستان حضور دارد. رمان ابله را شاید بتوان از خاکستری ترین آثار ادبی بزرگ دانست. این داستان هیچ نویدی از بهتر شدن اوضاع و یا بهتر شدن وضعیت انسانی نمی دهد. تنها رگه هایی از خوبی در شخصیت اصلی داستان وجود دارد که او را هم همه به چشم یک “ابله” نگاه می کنند.

“نشر چشمه” یکی از ناشران اصلی رمان ابله در ایران است.

بیشتر بخوانید: تحلیل رمان خشم و هیاهو نوشته‌ی ویلیام فاکنر

برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو بالا