روانشناسی و موفقیت

وقتی موبایل در مهمانی‌ ها کاممان را تلخ کرد! استارت آپ جمع کردن موبایل در مهمانی‌ها

موبایل در مهمانی ها

وقتی رادیو به خانه ها آمد اتاق مخصوص به خود را داشت. فامیل و خانواده دور هم جمع می شدند، ولی موقع برنامه های مورد علاقه خود هر کسی می رفت در اتاق رادیو و مثلا داستان شب یا پلیسی جانی دالر را گوش می‌کرد. تلویزیون که آمد در مرکز خانه جای گرفت. جذابیت تصاویر، بستگان دورهم جمع شده را به این صفحه متحرک میخکوب کرد. افراد حضور داشتند ولی کمتر با هم صحبت می‌کردند.

وقتی رادیو به خانه ها آمد اتاق مخصوص به خود را داشت. فامیل و خانواده دور هم جمع می شدند، ولی موقع برنامه های مورد علاقه خود هر کسی می رفت در اتاق رادیو و مثلا داستان شب یا پلیسی جانی دالر را گوش می‌کرد. تلویزیون که آمد در مرکز خانه جای گرفت. جذابیت تصاویر، بستگان دورهم جمع شده را به این صفحه متحرک میخکوب کرد. افراد حضور داشتند ولی کمتر با هم صحبت می‌کردند. اما امروز موبایل در مهمانی ها و دورهمی ها از هر چیزی برایمان جذاب‌تر شده حتی از دیدن عزیزان‌مان!

در دنیای امروز با آمدن لب تاپ و تب لت و انواع گوشی‌های هوشمند و  شبکه های اجتماعی روز به روز بیشتر شاهد تنها بودن آدم‌ها هستیم. هرجا از خانه تا خیابان یک سرخم شده در یک گوشی می‌بینیم که تا وقتی اتفاق خاصی نیفتد آن هم برای فیلمبرداری با موبایل به محیط دور و برش اهمیتی نمی‌دهد. ظاهرا همه چیز هم روبه راه است. البته فقط در حرف های زیبای شبکه‌های اجتماعی که بین کاربران رد و بدل می‌شود. وقتی پای عمل می رسد خبری از تاثیر آن پیام‌های زیبا نیست.

جوئله رنستورم Joelle Renstorm استاد دانشگاه بوستون، وبلاگ نویس و نویسنده تحقیق جالبی درباره حذف تلفن همراه از زندگی روزمره حداقل برای چند ساعت دارد که زندگی دانشجویانش را تغییر داد. در نت‌نوشت نتیجه تحقیق قفل شدن تلفن همراه دانشجویان را برای چند ساعت کلاس درس بخوانید.

استارت آپ قفل تلفن همراه

جوئله به عنوان یک استاد و به قول خودش معلم از غرق شدن بیشتر دانشجویانش در یک صفحه کوچولوی تلفن همراه نگران است. عدم ارتباطات صحیح اجتماعی، منزوی شدن، عدم تمرکز در کلاس، و قوز کردن از جمله دل نگرانی های این استاد است. به همین دلیل وقتی پس از یکی از سخنرانی هایش نماینده یک استارت آپstart up جدید به نام YONDER از سانفرانسیسکو با او تماس گرفت، موافقت خود را برای استفاده از این تکنولوژی اعلام کرد.

یوندر استارت آپی است که مثل دگمه های فلزی جلوگیری از دزدی لباس در فروشگاه‌ها کار می کند. برای تلفن همراه در واقع از دزدی وقت و تفکرمان جلوگیری می کند.

در یک کنفرانس یا سخنرانی این استارت آپ باعث خاموش شدن تلفن های همراه می شود. آن را قفل می کند و تا پایان گردهمایی اجازه استفاده از تلفن همراه را به فرد نمی دهد. در صورتی که کار ضروری پیش بیاید استارت آپ رمزی دارد که نه در سالن کنفرانس بلکه در راهروها می تواند باز شود.  یوندر با شعار “حضور در لحظه” طراحی شده است تا در هر نوع گردهمایی مردم با هم ارتباط چهره به چهره وتعامل اجتماعی داشته باشند نه آن که سرشان توی تلفن همراه باشد.

نظرات قبل از محدودیت تلفن همراه

جوئله با بررسی نرم افزار آن را نسبت به  قوانین سختگیرانه و البته شکست خورده خاموش کردن اجباری تلفن های همراه در کلاس های درس بهتر و موثر دید. به همین دلیل با آغاز یکی از ترم ها آن را به عنوان یک طرح تحقیقی به کلاس معرفی کرد. همه دانشجویان قبل از ورود به کلاس موبایلشان قفل می شد و یک قطعه دریافت می کردند و بعد از ترک کلاس با گذاشتن قطعه بر روی جعبه یوندر تلفن همراهشان باز شده و شروع به کار می کرد. این استاد دانشگاه از دانشجویانش خواسته بود تا صادقانه در این طرح تحقیقی شرکت کنند.

با شروع استفاده از استارت آپ یوندر۳۷ درصد از دانشجویان کلاس ۳۰ نفری این روش را آزاردهنده دانستند. به نظر آن ها درست مثل این بود که حیوان خانگی را در قفس بگذارند.

نظرات بعد از محدودیت تلفن همراه

در پایان ترم نقطه نظرها متفاوت بود : دیدگاه منفی ۳۷ درصدی به ۱۴ درصد رسیده بود. ۱۱ درصد این طرح را ” خیلی خوب ” می دانستند. ۷ درصد آن را ” آرامش دهنده” و ۲۱ درصد ” خوب” توصیف کردند.

نرم افزار تاثیر خود را گذاشته بود. بجز مواردی که برای تحقیق و بررسی نیاز به استفاده از کامپیوتر یا تب لت بود بیشتر دانشجویان حتی بدون قفل کردن، از تلفن همراهشان استفاده نمی کردند. در مورد دانشجویانی هم که برای مکالمه با تلفن همراه، تقریبا در هر کلاس ۱۰ تا ۱۵ دقیقه با بهانه دست شویی به بیرون از کلاس می رفتند این نرم افزار باعث شد تا زمان و تعداد خروج دانشجویان از کلاس کمتر شود.

ابتدای طرح حدود ۲۶ درصد دانشجویان معتقد بودند این استارت آپ باعث تمرکز بیشتر کلاس می شود. در پایان ترم ۵۲ درصد دانشجویان با این نظر هم عقیده شده بودند. اتفاق جالبی که برای جوئله بعد از یکی از کلاس ها افتاد جا ماندن یکی از قفل ها بود. دانشجو پس از مدتی به کلاس برگشت و گفت: ” کلا تلفن همراهم یادم رفت.”

در پایان ترم وقتی از دانشجویان سوال شد آیا استفاده کمتر از تلفن  همراه  به طور کلی بهتر است ؟ ۱۶ درصد جواب “نه”، ۶۵ درصد جواب “بله” و ۱۹ درصد هم جواب “فکر می کنم” دادند.

۵۰درصد دانشجویان بعد از اجرای طرح اعلام کردند با خاموش بودن تلفن همراه بهتر به درس گوش داده اند، با کلاس تعامل بیشتری داشته اند و درس را بهتر یاد گرفته اند. حتی یکی از دانشجویان اعلام کرد :” برای اولین بار در زندگی‌ام فهمیدم  چه قدر عمرم را تلف کرده ام.”

دانشجوی دیگری می گوید: ” فقط در حمام که از تلفن همراه استفاده نمی کردم، کمی فرصت فکر کردن داشتم. همه زندگی ام به بالاو پایین کردن Scrolling صفحه موبایلم گذشته بدون این که فکر کنم.”

هدف استاد این بود تا به دانشجویانش یاد بدهد لزومی ندارد تغییری در زندگی شان بوجود بیاید تا متوجه عادت های اشتباهشان شوند. بلکه باید یاد بگیرند در باره عادت های شان فکر کنند و آن ها را تغییر دهند.

تاثیر تلفن همراه بر زندگی

جوئله خود را هم به محک آزمایش گذاشت.  او به این نتیجه رسید زندگی اجتماعی قبل از تلفن های هوشمند بهتر بود. مردم اطلاعات مورد نیازشان را به جای جست و جو در گوگل حفظ می کردند، برای هم نامه می نوشتند و بیشتر مطالعه می کردند.

در ابتدای طرح قبل از اجرای استارت آپ فقط یک پنجم دانشجویان موافق بودند که به تلفن همراه اعتیاد دارند و ۴۸ درصد دانشجویان اعتقاد داشتند حتی وجود چیزی که تمرکزشان را بهم بزند برای یادگیری لازم است. بعضی از دانشجویان هم نبود تلفن همراه را خسته کننده می دانستند و بی حوصله و کلافه می شوند.

یاد گفته فیلسوفان بزرگی مثل کی یرکگارد Kierkegaard و برتراند راسل Bertrand Russell افتادم که اعتقاد دارند همین ملالت و خستگی آتش اشتیاق و خیال پردازی را شعله ور می کند.

جوئله می گوید ” بی حوصله شدن چیزی نیست که جوانان باید از آن فرار کنند بلکه باید راه حل جای گزین پیدا کنند.” یکی از دانشجویان حتی یک پیام صوتی برای استاد گذاشت: ” چه قدر نادونیم که نمی تونیم رفتارهامون رو کنترل کنیم.”

استاد شنیدن کلمه ” نادان” از یک دانشجو را تامل برانگیز می داند. شخص چه گونه اجازه می دهد یک فن آوری اختیار زندگی اش را در دست بگیرد و نگذارد حتی در مورد زندگی خودش فکر کند و تصمیم بگیرد.

فن آوری بخش جدایی ناپذیری از زندگی ماست. ولی مثل چاقو یا شمشیر دولبه می توان با آن سربرید یا مواد غذایی را قطعه قطعه و یک غذای خوشمزه آماده کرد.

در کلاس جوئله ۳۹ درصد گفتند این تحقیق تغییری در رفتار آن ها نداده است. ۲۸/۵ درصد گفتند دارند تلاش می کنند تا رفتار خود را تغییر دهند. و ۲۱/۵ درصد گفتند دارند برنامه ریزی می کنند تا چه طور و چه وقت از تلفن همراه استفاده کنند. به این ترتیب نصف جمعیت کلاس به این نتیجه رسیده بود : باید راهی برای استفاده درست از تلفن همراه و شبکه های اجتماعی پیدا کرد.

شما چه طور از تلفن همراه استفاده می کنید؟ تلفن همراه در اختیار شماست؟ برای مطالعه، برای یادگیری یک زبان خارجی ؟ برای مکالمه های ضروری؟ یا شما در اختیار تلفن همراه؟

 

برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو بالا