روانشناسی و موفقیت

پدیده بردگی کودکان به نام سلبریتی‌های شبکه های اجتماعی!

بردگی کودکان

هر از گاهی پدیده ای در جامعه مد می شود که جامعه ایرانی بدون در نظر گرفتن سابقه تمدن یا حتی بهتر بگوییم پرچمدار اصلی تمدن بشری شروع به تقلید از آن می کند.
یکی از این پدیده های جدید که روان شناسان، روان کاوان و متخصصان علوم تربیتی را در سراسر دنیا دل نگران است: بردگی کودکان در قرن ۲۱

در دنیای امروز مخصوصا طی سال های اخیر کودکان با شبکه های اجتماعی بزرگ می شود. حتی بعضی از آن ها شخصیت های ستاره ای این شبکه ها می شوند و  میلیون ها فالوور یا دنبال کننده کانال دارند و به تبع آن به پدیده ای به نام بردگی کودکان تبدیل شده است.

یکی از این کودکان هیلی Hailey است که خانه بازی جادویی اش Magical Playhouse  یک میلیون و سیصدهزار فالوور دارد و بعضی از ویدئوهایش اش میلیون ها بار مشاهده شده است. ویدئوهایی که نحوه بازی کردن این دخترک را با اسباب بازی ها و باز کردن تخم مرغ های شانسی و حتی لحظات زندگی خانوادگی اش را به نمایش می گذارد. مثل زمانی که هدایای عید سال نو را باز می کند. پدرش می گوید هیلی فقط وقتی ۴ ساله بود با یک کانال یوتیوب که ایده خود دخترک بود کارش را در شبکه اجتماعی شروع کرد.

حالا کار به جایی رسیده که پدر هیلی کار تمام وقت او رسیدگی به تهیه ویدئو ها و ادیت و آماده کردن آن ها برای بارگذاری در شبکه های اجتماعی است. در سپتامبر ۲۰۱۷ هم نیویورک تایمز گزارشی از میلا و  اما استوفر دوقلوهای دو ساله در این مورد منتشر کرد.

پسر بچه ۶ ساله ای هم به نام رایان Ryan از کانال یوتیوبش درآمدی حدود ۱۱ میلیون دارد. چند سال اخیر هم ترتیب مسابقه های زیباترین کودک در ایران مد شده و هر از گاهی پیامی از طرف دوستان می آید که لطفا به بچه من رای بدهید.

چند و چون بروز پدیده بردگی کودکان به سبک مدرن یا حتی پست مدرن را در نت‌نوشت امروز بخوانید.

پدیده بردگی کودکان  ؛بزرگ شدن با دنیای مجازی

صادقانه بگوییم این خود والدین هستند که فرزند را در چنین راهی می اندازند. بسیاری از والدین هیچ کنترلی بر روی زمانی که فرزندان در اینترنت صرف می کنند، ندارند یا این که حتی خودشان بعضی از ویدئوها یا خبرهای اینترنتی را با کودکان به اشتراک می گذارند. در واقع کودکان از بچگی با اینترنت و شبکه های اجتماعی بزرگ می شوند و هیچ خجالتی هم ندارند که عکس آن ها دست به دست بگردد.

بسیاری از متخصصان شبکه های اجتماعی و دنیای مجازی و روانپزشکان با این رویه رو به رشد به مخالفت برخواسته اند تا کودکان و نوجوانان ابزاری برای امرار معاش والدین نشوند. موسسه روان شناسی آمریکا در این مورد می گوید:

تنها بزرگ سالان نیستند که مورد سو استفاده قرار می گیرند بلکه کودکان و رفتارهای کودکانه آن ها هم به ابزار سو استفاده گری تبدیل شده که در بسیاری موارد خود والدین شروع کننده آن هستند. کودکان تا ۱۲ سالگی تقریبا نمی دانند مشهور شدن آن ها در شبکه های اجتماعی کار درستی است یا نه. چون تا این سن الگوی اولیه تربیتی و ایجاد علایق و حتی تنفر والدین هستند.  آن ها با الگوبرداری از والدین فقط فکر می کنند این کار درستی است والا که والدین شان بد آن ها را نمی خواهند.

یکی از روان شناسانی که دخترش هنرپیشه است از احساس دخترش می گوید که اکنون پس از بزرگ شدن از این که عکس های دوران کودکی اش را ما در اینترنت پخش می کردیم شرمنده و ناراحت است و از ما به عنوان والدین اش انتقاد می کند. عکس هایی که باید فقط خانوادگی می بود. این روان شناس اعتقاددارد وقتی پدر و مادری قصد دارند با گذاشتن عکس فرزند خود در اینترنت او را برای یک مسابقه یا یک تبلیغ به نمایش بگذارند باید به روزی فکر کنند که دختر یا پسر آن ها بزرگ می شود و ممکن است این کار را یک سو استفاده تلقی کند. شاید حالا که او کودکی چند ساله است همه چیز به نظر بامزه برسد ولی پخش شدن عکس کودک در اینترنت و شبکه های اجتماعی و زیر ذره بین رفتن زندگی خصوصی اش نوعی سو استفاده اخلاقی تلقی می شود.

گویا زمانی که از زنان به عنوان ابزار تبلیغات استفاده می شد کم کم دارد به سر می آید و حالا به کودکان رو آورده اند.

تاثیرات بلند مدت این پدیده

بردگی کودکان

کودکان بی آن که بخواهند طعمه می شوند. او را هم نمی شود در خانه زندانی کرد. بالاخره در مدرسه و کوچه و خیابان همه را می بیند که موبایل به دست هستند و فیلم ها را با یک دیگر رد و بدل می کنند.

یکی از مدیران اجرایی پیشین فیس بوک به نام Chamath Palihapitiya که خود را بابت تلاشش برای گسترش این شبکه اجتماعی سرزنش می کند اعتقاد دارد تنها کاری که والدین می توانند انجام دهند آگاه کردن کودک از این رفتارها و پیش آگهی دادن به او است. کاری که خودش برای دخترش انجام می دهد. هر چند اعتقاد دارد دخترش بچه ای است که راحت می تواند با او کنار بیاید.

حتی همین چند وقت پیش فیس بوک نرم افزاری ارائه کرد که مخاطبانش کودکان بودند.

بسیاری از روان شناسان اعتقاد دارند زندگی چنین کودکی درست مثل چک برگشت خورده خواهد شد. نه کودکی می کند، نه نوجوانی و وقتی بالغ و بزرگ می شود با فهمیدن این که مورد سواستفاده قرار گرفته است دچار مشکلات روحی روانی زیادی خواهد شد. چرا که کودکان فکر می کنند والدین همیشه کارهای درست انجام می دهند و به آن ها اعتماد دارد. فقط در سن بلوغ است که کم کم شروع به شناخت بیشتر خود و محیط اطرافشان می کنند و در تلاش هستند تا یک شخصیت مستقل یا هویت فردی پیدا کنند. برای کودکانی که این گونه در شبکه های اجتماعی به نمایش گذاشته شده اند، چنین حسی وجود نخواهد داشت و تمام دنیایی که در برای خود و والدین شان ساخته اند یک سره بر سرشان آوار می شود.

مساله این جاست که چرا والدین خودشان عامل اصلی ابزار سو استفاده از فرزندانشان می شوند. چرا والدین تلاش می کنند تا عکس تا فیلم زندگی شان در شبکه های اجتماعی دست به دست بچرخد. به نظر می رسد ابتدا باید فکری به حال والدین شود که بدون اجازه کودک حریم خصوصی او را از بین می برند.

فاجعه آن جا عظیم تر است که گاهی عکس کودک به دست افراد بیمار می افتد یا کودک بعد از بزرگ شدن به صفحه اجتماعی خود در شبکه های اجتماعی دسترسی پیدا می کند که در نتیجه به راحتی می تواند در معرض انواع و اقسام خطرها و آزارها قرار گیرد.

به احتمال زیاد در جامعه ای مثل ایران به راحتی می توان از مادر پرسید: آیا حاضری عکس خودت را در شبکه های اجتماعی به نمایش بگذاری؟ یا از پدر سوال کرد: آیا حاضری عکس همسرت در شبکه های اجتماعی دست به دست بچرخد؟

چند تاثیر روانی بردگی کودکان

آن چه کارشناسان و متخصصان علوم تربیتی و روان شناسان و سازمان های حمایت از کودکان را از گسترش سرطان گونه پدیده بردگی کودکان نگران است مشکلات زیر است:

× توجه به ظاهر و مد و تجمل پرستی

× عدم رشد روانی و روحی و شخصیتی کودک

× دور شدن از درس و افت تحصیلی و حتی ترک تحصیل

× تن دادن به هر کاری برای کسب ثروت بیشتر

× احساس سرخوردگی بعد از بزرگ شدن

هر چند تاثیرات پدیده بردگی کودکان بیشتر از این چند مورد است و هر کدام نیاز به بررسی های جداگانه دارد.

کمبود قانون اجرایی بر بردگی کودکان

متاسفانه مثل بسیاری از پدیده های مذموم دیگر که در جامعه ایرانی بدون تفکر در باره سابقه فرهنگی و تمدن این سرزمین کهن، افراد شروع به تقلید از یکدیگر و بخصوص شبکه های خارجی می کنند؛ پدیده مسابقه عکس زیباترین فرزند، یا ارسال ویدئوی بازی یا کارهای بامزه آن ها در شبکه های اجتماعی در حال رواج یافتن است. چه در کشورهای غربی و آمریکایی چه در ایران بسیاری از روان شناسان و وکلا عقیده دارند باید هر چه زودتر یک قانون به منظور ممانعت از گذاشتن عکس و فیلم بچه های زیر سن قانونی به تصویب برسد.

وقتی کانال یا ویدئوی کودکی درآمدهای چند میلیونی دارد باید از والدین سوال کرد این درآمدها کجا می رود. وضعیت این کودکان درست مثل کودکان خیابانی است که کارشان و درآمدشان در اختیار کس دیگری است. در واقع کودکانی که در شبکه های اجتماعی عکس و فیلم آن ها پخش می شود بردگان دنیای مدرن هستند. اولیورتویست های قرن ۲۱.

شاید لازم باشد همان طور که در موردسن  ازدواج، مدرسه رفتن، درج مطالب و عکس در کتاب های مخصوص کودکان و نوجوانان، گرفتن گواهینامه رانندگی قوانینی وجود دارد که جامعه ملزم به رعایت آن است؛ برای به اشتراک گذاشتن عکس یا فیلم کودکان در شبکه های اجتماعی نیز قانون وضع گردد.

آکادمی آمریکایی اطفال  (American Academy of Pediatrics (AAP آن قدر نگران شده است که شروع به بررسی وضعیت و یافتن راه چاره ای باشد. هر چند این آکادمی در حال حاضر به والدین آموزش و آگاهی می دهد که کودک را دکان امرار معاش خود برای پرداختن قبض ها و زندگی راحت برای خود نکنند؛ ولی با وکلا و روان شناسان نیز در حال مذاکره است تا بتوانند بهترین کار و راه چاره را بیابد.

خوشبختانه در سال ۲۰۱۷ حضانت بعضی از والدینی که از کودکان خود فیلم و عکس گرفته و در شبکه های اجتماعی به نمایش گذاشته بودند از آن هاسلب شد که نتیجه آن کاهش چشمگیر این روند پراشتباه و پرمخاطره برای سلامت جسمی و روحی کودک است. ولی امید بر آن است که والدین با احترام به کودک به عنوان یک فرد دارای هویت و دل نگرانی نسبت به آینده او؛ او را ابزاری برای رسیدن به خواسته های خود ندانند. از طرف دیگر این آکادمی امیدوار است هر چه زودتر قوانینی برای جلوگیری از بردگی کودکان در دنیای مدرن توسط دولت های سراسر دنیا وضع و اجرایی شود.

منبع:

Healthline

شبکه های اجتماعی ایران

 

 

به کانال تلگرام نت نوشت بپیوندید به صفحه اینستاگرام نت نوشت بپیوندید
۲ دیدگاه

2 دیدگاه

  1. علی پوربافرانی

    علی پوربافرانی

    ۲۶ دی ۱۳۹۶ at ۱۳:۲۶

    0

    متاسفانه این پدیده خیلی رواج پیدا کرده و حتی در نزدیک ترین افراد و اقوام و دوستان میشه به راحتی نمونه اش رو یافت.
    فرهنگ سازی غلط و رواج سلیقه ها و افکار بدون تامل و … هزار دلیل میتوان برای چنین مسائلی شمرد.
    ممنون از محتوای عالی و قابل تامل شما.

    • پوران ریاضی پور

      پوران ریاضی پور

      ۲۶ دی ۱۳۹۶ at ۱۳:۳۵

      0

      سرور گرامی جناب پوربافرانی. سپاس از اظهارنظر شما. دقیقا همین طور است. من به نوبه خود از دوستانی که می خواهند به فرزندانشان رای بدهم با نهایت احترام عذرخواهی می کنم. چون می دانم حتی اظهار نظر من را به عنوان راهنمایی یک دوست نمی پذیرند ولی با فرهنگ آن ها همراهی نمی کنم تا به سهم خودم قدمی در راهی اشتباه نگذاشته باشم. با نهایت احترام و ادب

پاسخی بگذاید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو بالا