زندگی و سلامت

پزشکان قدیمی یا جدید؛ کدامیک بهتر هستند؟

Stethoscope

همان طور که پزشکان قدیمی مجرب تر هستند پزشکان جدید هم از علوم جدید بیشتر اطلاع دارند پزشکان قدیمی تر بهتر هستند ولی آیا بالا رفتن سن و کهولت جسم مانع یک طبابت دقیق و بی نقص نمی شود؟؟؟

امروزه بیشتر پزشکان حاذق و با تجربه که قاعدتا سن بیشتری دارند می کوشند بازنشستگی خود را به تعویق بیاندازند. برخی از افراد خواستار پزشکان با تجربه قدیمی هستند ولی برخی دیگر از کهولت سن و جسم پزشکان قدیمی می هراسند و پزشکان جوان را ترجیح می دهند.

احتمال این هست که پزشکان قدیمی از لحاظ ذهنی و جسمی به دلیل بالا رفتن سن و کار مداوم دچار مشکلاتی شده باشند. اطمینان حاصل کردن از این مورد یک آزمون سخت و دشوار است که به همین دلیل برخی افراد این ریسک را نمی کنند.

انتخاب پزشک مسن یا جوان ؟!

Medicine

طی مطالعات محققان میزان مرگ و میر برای بیمارانی که مراقبت از آنها توسط پزشک مسن بوده، افزایش یافته است. پزشکانی که بالای مرز ۶۰ سالگی را طی می کنند در حدود ۱۱ درصد و پزشکان زیر ۴۰ سال ۱/۱۲ درصد بیمار ثابت دارند. اما این آمار دلیل بر مرگ و میر بیماران تحت نظارت پزشک مسن نمی شود.

آمار نشان می دهد که مردم از پزشکان مسن به دلیل کهولت سن دوری می کنند چرا که ترس از کهولت جسم و عدم توانایی درمان را دارند. این تنها دلیل انتخاب بیماران نیست بلکه تفاوت در آموزش های پزشکان قدیمی و جدید نیز علت مهمی می باشد. پزشکان جدید با  مهارت های جدید، فن آوری های مدرن آموزش پزشک شده اند و به روز تر هستند.

پزشک پیر

Medicine

گاهی اوقات بیماران رضایت کافی از پیشرفت دانش پزشکان جوان را ندارند. اما به طور کلی می توان گفت که پزشکان قدیمی تجربه بهتری در روشهای گوناگون درمان دارند. پزشکان مسنی که در تلاشند دانش خود را به روز نگه دارند نتایج درمانی بهتری را عاید بیمارانشان می کنند.

ولی نتایج نشان داده است که پزشکان قدیمی بازده کمتری در ارائه راههای درمانی برای بیمارن دارند. می توان گفت که تنوع بسیاری در توانایی های پزشکان وجود دارد که سبب اختلاف کیفیت عملکرد بین سن پزشکان می شود.

بازنشستگی

بسیاری از پزشکان مسن علاقه شدیدی به درمان بیماران دارند. آنها می گویند که که هنوز دوست دارند هرلحظه به بیماران کمک کنند تا احساس خوبی داشته باشند.

بازنشستگی این دسته از پزشکان کمی دشوار و مخرب است. چرا که بازنشستگی سبب نوعی از کار افتادگی جسمی و روحی می شود و آنها سریعا دچار بیماری های روحی روانی می شوند.

بسیاری از مراجع نظارت بر پزشکان در کشورهای دیگر در تلاشند که قانون سن بازنشستگی پزشکان را به حالت اختیاری درآورند. زمانی که پزشک احساس کند که توانایی انجام طبابت را ندارد، می تواند کنار بکشد و بازنشسته شود.

هرگز قاعده دقیقی وجود ندارد که بتوان گفت پزشک از سن خاصی به بعد اجازه طبابت ندارد. طولانی بودن دوره پزشکی در برخی از این افراد مثمر ثمر خواهد بود. بیشتر پزشکان در ۷۰ تا ۸۰ سالگی ذخایر شناختی خوبی هستند، درست همان زمان که می بایست بازنشسته شوند.

بیشتر آنها در محیط کارشان مفید و محیط کارشان به آنها نیازمند است. شرایط فیزیکی یک پزشک مسن مانند آرتریت، سکته مغزی یا ضعف و کهولت سن به معنای پایان کار حرفه ای نیست. یک جراح مسن ممکن است نتواند از روشهای مدرن و جدید استفاده کند اما هنوز قادر است با کمک فرد دیگری جراحی خوبی انجام دهد.

بینایی ناکافی و مشکلات حافظه نیز از درد سرهای کهولت سن در پزشکان است که با دارو یا یک کمک دست قابل جبران است.

بسیاری از تیم های پزشکی در تفکر این موضوع هستند که بتوانند سن بازنشستگی را در پزشکان لغو کنند.

می کوشند راههای پیشنهادیشان در زمینه مراقبت و نگهداری از پزشکان مسن را به مرحله عمل برسانند.

ذخایر و تجارب یک پزشک مسن می تواند همواره کارساز و یک راه درمانی مفید باشد حتی اگر خود پزشک توانایی جسمی کامل نداشته باشد.

 

برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو بالا