روانشناسی و موفقیت

چرا باهوش ها اجتماعی نیستند؟

چرا باهوش ها اجتماعی نیستند؟

اگر کلا آدم تنهایی هستید، چند دوست صمیمی انگشت شمار دارید، و چندان از بودن در جمع لذت نمی‌برید، احتمالا هوش شما نمره منفی می‌گیرد. ولی حقیقت چیست؟ در نت‌نوشت می‌خوانیم که چرا باهوش ها اجتماعی نیستند؟

اگر کلا آدم تنهایی هستید، چند دوست صمیمی انگشت شمار دارید، و چندان از بودن در جمع لذت نمی‌برید، احتمالا هوش شما نمره منفی می‌گیرد. ولی حقیقت چیست؟ در نت‌نوشت می‌خوانیم که چرا باهوش ها اجتماعی نیستند؟

مطالعات و تحقیقات متعدد انجام شده در دهه اخیر ثابت کرده است افراد باهوش دوستان کمتری دارند. کمتر به دنبال روابط اجتماعی هستند و بیشتر تنهایی را ترجیح می‌دهند.

افراد باهوش و زاهد جنگل نشین!

مطالعات انجام شده نشان داده است مردمی که در مناطق کم جمعیت زندگی می کنند بیشتر احساس خوشبختی می کنند. میزان شادی در این افراد هم بیشتر است آن هم زمانی که با افرادی که دوستشان دارند ملاقات می‌کنند نه دوستان تصادفی یا غریبه‌ها.

بیشتر افرادی که در این تحقیقات شرکت داشتند وقتی شادتر بودند که با همان افراد قبلی و همیشگی زندگی شان در تماس بودند.

ولی در افراد باهوش رفتار معکوس بود. محققان توضیح دادند: ” افراد باهوش از بودن در جمع و داشتن روابط اجتماعی  با دوستان، کمتر احساس رضایت می‌کنند.”

یکی از محققان به نام کارول گراهام Carol Graham که شادی را از دیدگاه اقتصادی بررسی می کند این طور توضیح می دهد: “این یافته‌ها نشان می دهد ( و تعجبی هم ندارد) که افراد باهوش تر ظرفیت بیشتری دارند و تمایل چندانی ندارند تا وقت خود را در جمع سپری کنند. آن ها ترجیح می دهند تمرکز خود را روی اهداف بلندمدت تر و مهم تری بگذارند.”

به عبارت دیگر، افراد باهوش تمایل دارند تا وقت خود را صرف حل مسائل کنند. زمان برای آن‌ها معنای بیشتری می دهد.

این فرضیه ” ساوانا تئوری ” نام گرفت. طی این نظریه تعریف ما از شادی همان احساسی است که اجداد غارنشین ما هم داشتند. در جوامع کم جمعیت داشتن روابط اجتماعی راه مهم برای زنده ماندن بود.

هر چند افراد باهوش در جوامع کم جمعیت برای حیات به جمع وابسته هستند ولی هرچه اجتماع بزرگتر می شود آن‌ها بیشتر به غار یا جنگل تنهایی خود پناه می برند. چون همیشه کاری برای انجام دادن دارند. در واقع این افراد ترجیح می دهند به جای دیدارهای تکراری و مهمانی های همیشگی وقت خود را صرف کارهای مهم تری مثل مطالعه، تحقیق و …. کنند. به نظر آن‌ها دیدن یک فرد آن هم مداوم خسته کننده است و آن‌ها را از درگیری های مهم ذهنی شان برای حل مسائل دور می کند. در واقع آن‌ها ترجیح می دهند به جنگل تنهایی خودشان پناه ببرند تا این که وقت خود را صرف کارهای حاشیه ای روزمره کنند.

پس اگر دفعه دیگر دوست نزدیک خود را به مهمانی دعوت کردید و گفت کار دیگری دارد که باید انجام بدهد، تعجب نکنید. و اگر خودتان در یک مهمانی شرکت نکردید فقط به این دلیل که می خواهید تنها باشید جای نگرانی ندارد. فقط هرگز اجازه ندهید شما را سرزنش کنند. در واقع این هوش‌تان است که باید سرزنش شود که آن هم مسلما در جای بهتری از آن استفاده می کنید.

منابع:

I Heart Intelligence
The Washington Post
Wiley Online Library
Ricochet

 

۲ دیدگاه

2 دیدگاه

  1. حمید رضا احمدی

    19 فروردین 1397 at 13:32

    0

    با سلام ، مطلب شما رو مطالعه کردم من غم بسیار سنگینی را تجربه کردم درسال گذشته هم پدر و هم مادرم را از دست دادم و احساس خلأ زیادی میکنم .بسیار سخت است که به فاصله زمانی کم دو عزیز را از دست بدهی ، مادر من یک ساعت مانده بود به سال تحویل از دنیا رفت .
    انگار که بخش از بدن خودم را به خاک سپردم احساس خالی شدن و سردی زیادی دارم من آدم زده دلی بودم اما افسرده شدم . و تمام مدت از خدا می پرسم چرا؟ چرا این همه غم و غصه تحمل این همه غم و غصه برای کوه هم مشکل است که از خاک و سنگ است .
    فقط ای کاش خدا یه فرصت دوباره به من میداد که کارهای زیادی برای پدر و مادرم انجام میدادم که آنها همه کار برای من کردند، ومن جز زحمت برایشان کاری نکردم.
    این غم و ناراحتی تا آخر عمر و این داغ تا آخرین روزهای عمرم روی دل من خواهد ماند.
    با سپاس از مطالب شما سعی میکنم که به آنها عمل کنم.

    • پوران ریاضی پور

      پوران ریاضی پور

      19 فروردین 1397 at 14:03

      0

      دوست عزیز. صمیمانه ما را در غم خود شریک بدانید. با تمام وجود غم شما را درک می کنیم. در زمینه از دست دادن عزیزان و گذر از مشکلات زندگی مطالب متعددی در نت نوشت داشته ایم که حتما آن ها را مطالعه کنید. ما را دوست خود بدانید. ما در کنار شما هستیم. در زندگی هر فردی لحظات سختی وجود دارد که شاید گذر زمان مرهمی همیشگی بر آن ها نباشد، ولی باید یاد بگیریم چگونه با آن ها کنار بیاییم و به خودمان صدمه نزنیم. یادتان باشد عزیزانی که شما از دست داده اید دوست ندارند شما را در این حالت ببینند. و به این موضوع فکر کنید که آن ها دوست داشتند شما چه کنید تا سالم و پرنشاط باشید. آن ها در قلب شما هستند و می توانند انگیزه بخش شما برای رسیدن به اهداف تان باشند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو بالا