اتوپرتره نوشته ادوارد لو
ادبیات

نگاهی بر کتاب اتو پرتره نوشته‌ی ادوارد لِو ، بین تنهایی زهدان و تنهایی گور

اتو پرتره نوشته‎ی ادوارد لِو همان اتوبیوگرافی یا زندگینامه‎ی خودنوشت است. ادوارد لِو بیش از آنکه نویسنده باشد نقاش و عکاس است. شاید نام کتابش را از این بابت اتو پرتره گذاشته که با زندگینامه‎هایی که دیگران از خود نوشته‎اند متفاوت است.

زمان مطالعه: < ۱ دقیقه

اتو پرتره نوشته‎ی ادوارد لِو همان اتوبیوگرافی یا زندگینامه‎ی خودنوشت است. ادوارد لِو بیش از آنکه نویسنده باشد نقاش و عکاس است. شاید نام کتابش را از این بابت اتو پرتره گذاشته که با زندگینامه‎هایی که دیگران از خود نوشته‎اند متفاوت است. در زندگینامه نویسی فرد نویسنده‎ای از نقطه‎ای در گذشته، حال و حتی آینده‎ای که در زندگی برای خود متصور است روایتش را آغاز می‎کند و در نقطه‎ای دیگر به پایان می‎رساند. و روایت سیر منظم و مستقیمی دارد که گاهی ممکن است به زمانی غیر از زمان اصلی روایت نقبی بزند. اما در این کتاب ما شاهد تصویرهای ‎پراکنده در زمان های گوناگون هستیم.

آیینه تهران

با واقعیت اکنونِ ادوارد لِو و یا خیال و تفکراتش سر و کار داریم. و در هر جمله زمان، مکان متفاوت است. یکی دیگر از ویژگی های این متن این است که “لِو” با جملات کوتاه، گاه بسیار کوتاه حتی یک کلمه یک تصویر، یک ویژگی، یک صفت خود را برای ما به تصویر می‎کشد. هر یک از این جملات مانند عکسی هستند که در یک لحظه از زندگی یک فرد ثبت شده است. او از ویژگی‎های جسمی، روحی، اتفاقات زندگی خود و دیگران صحبت می‎کند. گاهی تصویری از جامعه‎ای که در آن زندگی می‎کند ارائه می‎کند. او یک فرانسوی است. در جای جای این کتاب مقتضیات و شرایط یک جامعه‎ی فرانسوی را می‎بینیم. اصول تربیت فرزندان، قانون و نقش آن در زندگی، شرایط تحصیل در یک جامعه‎ی فرانسوی را در لا به لای همان جملات کوتاه پراکنده می‎بینیم.

علائق موسیقیایی، سینمایی، کتاب، غذا، معاشرت، لباس پوشیدن، روابط عاشقانه و تمام جزییات زندگی او را شاهد هستیم. در سایر زندگینامه‎ها ما بیشتر با اتفاقات سر و کار داریم. اتفاقاتی که در زندگی افراد می‎افتد و شخصیت او را شکل می‎دهد. اما اینجا ما با جزیی‎ترین ویژگی های یک فرد سر و کار داریم. او به نوعی خود افشاگری می‎کند. در اتو پرتره ما یک انسان فرانسوی به نام “ادوارد لو” را در میکروسکوپی ترین حالت می‎بینیم. گویی فردی خود را نقطه نقطه نقاشی کند. در حین خواندن کتاب درمی‎یابیم که این جامعه و یا اتفاقات بزرگ نیستند که شخصیت و ویژگی های یک فرد را شکل می‎دهند و باعث تمایز او از افراد دیگر جامعه می‎شوند. خصائص بسیار ریز و ظرائفی که در هر فرد وجود دارد باعث واکنش او به دنیای درون و بیرون می‎شود.
شناخت او از خود دقیق و کامل است. او جسم و روح خود را به خوبی می‎شناسد. و گاهی تلاش می‎کند خود را بیشتر بشناسد رویا می‎بافد، در آینده سیر می‎کند و این واکاوی درونی خود را با ما شریک می‎شود.
روایت او شامل تمام دوره‎های زندگیش است. حتی او در مورد اولین تصاویری که در ذهن دارد می‎نویسد که با پرس و جو از مادرش درمی‎یابد که این تصویر متعلق به چند ماهگیش است.
به دلیل تمام ویژگی های که پیشتر گفته شد، مانند دیگر آثار داستانی و یا زندگینامه ها اتفاقات در ذهن نمی‎ماند تنها چیزی که در پایان خواندن کتاب برای ما می‎ماند حس شناخت یک انسان است. و گاه جملات ادوارد لو آینه‎ای در برابر ما می‎گذارد و ما را به کاویدن در خود وا می‎دارد.

“تاریخ تولد شناسنامه‎ام اشتباه است. مطمئن نیستم جایی اثری داشته باشم. نمی دانم چرا می‎نویسم. ویرانه را به بنای یادبود ترجیح می‎دهم. هر قدر عمر کنم پانزده سالگی وسط زندگی من است. اعتقاد دارم پسازندگی وجود دارد، اما پسامرگ نه. نمی‎پرسم «دوستم داری؟» فقط یک بار بی دروغ می‎توانم بگویم « دارم می‎میرم.» شاید بهترین روز زندگی‎ام گذشته باشد.”
“ادوارد لو” در تاریخ ۱ ژانویه‎ی ۱۹۶۵ متولد شد و در تاریخ ۱۵ اکتبر ۲۰۰۷ در پاریس درگذشت. او نقاش، عکاس و نویسنده‎ای فرانسوی است. “لو” هنر را خود آموخته است و تحصیلات هنری ندارد. او نقاشی را در سال ۱۹۹۱ آغاز کرد و سبک نقاشی‎هایش آبستره است. در سال ۱۹۹۵ بعد از سفر دوماهه‎ای که به هندوستان داشت شروع به گرفتن عکس های رنگی کرد.

نگاهی بر کتاب اتو پرتره نوشته‌ی ادوارد لِو ، بین تنهایی زهدان و تنهایی گور نگاهی بر کتاب اتو پرتره نوشته‌ی ادوارد لِو ، بین تنهایی زهدان و تنهایی گور

پاوو

برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذاید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو بالا