سینمای ایران

نقد فیلم گرگ بازی ساخته‌ی عباس نظام دوست

نقد فیلم گرگ بازی ساخته ی عباس نظام دوست

گرگ بازی اولین ساخته ی عباس نظام دوست، داستان چند جوان تئاتری است که سوژه ی بکری برای اجرا دارند، ولی نیاز به سرمایه گذار دارند تا بتوانند این سوژه را بدل به ابژه سازند.

در ابتدای تحلیل و نقد فیلم گرگ بازی باید به داستان آن اشاره کرد تا مسیر نقد فیلم گرگ بازی هموارتر شود. گرگ بازی اولین ساخته‌ی عباس نظام دوست، داستان چند جوان تئاتری است که سوژه‌ی بکری برای اجرا دارند، ولی نیاز به سرمایه گذار دارند تا بتوانند این سوژه را بدل به ابژه سازند. در این بین، کاراکتر پرستو با بازی نگار جواهریان، که در واقع لیدر این گروه است، با دکتری آشنا می‌شود که روحیه‌ی هنری دارد و به نوعی عاشق هنر تئاتر است و حتی اگر سرمایه گذاریش فیدبک مالی نداشته باشد، برایش اهمیتی ندارد. در نهایت پرستو، دکتر و همسرش را به خانه‌ی قدیمی و موروثی اش دعوت می‌کند تا اجرای آزمایشی گروه را ببینند و با اعتماد کامل و خیال راحت، بتواند روی آنها سرمایه‌گذاری کند.

بیشتر بخوانید: نقد فیلم سرو زیر آب کاری از محمدعلی باشه آهنگر ؛ زیبایی سفیدی صلح و زشتی سرخی جنگ

نقد فیلم گرگ بازی

در نقد فیلم گرگ بازی باید گفت؛ نظام دوست تا اینجای کار شروع خوبی را برای درگیر ساختن مخاطب انتخاب کرده است و البته سوژه‌ی جذابی را نیز انتخاب کرده است که نمونه اش در مدیوم سینما، در ایران معدود است. ولی همین خوب ها؛ شروع خوب، بازیگران خوب، سوژه‌ی خوب و… برای یک فیلم سینمایی کافی نیست. گرگ بازی فیلمی است در ژانر میستریک، و با توجه به معنای این واژه در می‌یابیم با فیلمی رمزآلود و معمایی رو به روییم، و لازمه‌ی خوب از آب در آمدن این دست فیلم ها، داستان خوب و داستان گوی خوب است. فیلم هایی که در این ژانر ساخته می‌شوند به شدت وابسته به فیلمنامه اند و یک گاف کوچک در فیلمنامه، کل جریان را زیر سوال می‌برد. حفره ای که در گرگ بازی ایجاد می‌شود و به خندق ختم می‌شود، از همین جا می‌آید؛ فیلمنامه‌ی ناقص. گرگ بازی ضربه‌ی اصلی را از فیلمنامه می‌خورد، از گاف هایی که بر جا می‌ماند، از حفره هایی که پر نمی شود و با جلوتر رفتن فیلم مخاطب را دلزده تر و سردرگم تر می‌سازد. کات.

 

بیشتر بخوانید: نقد فیلم کپی برابر اصل Certified Copy اثر عباس کیارستمی؛ به دنبال باد دویدن

در نقد فیلم گرگ بازی آنچه که حائز اهمیت است، این است که فیلم بی شک وامدار آثاری است که نمونه اش را در سینمای اروپا و آمریکا دیده ایم، مهمان های خوانده یا ناخوانده و یا مهمانی های دوستانه یا خانوادگی که به ختم به شر می‌شود، از اسلشرهای ناب آمریکایی مثل you’re next آدام وینگارد گرفته تا سینمای هنری و مفهومی مثل funny games هانکه، mother آرنوفسکی، و نمونه‌ی اخیرش get out.

گرگ بازی درست است که کلیشه های هالیوودی را ندارد ولی خلاقیت و نبوغ خاصی را هم مطرح نمی کند که بتوان درباره‌ی این فیلم بارها و بارها حرف زد. آداپته کردن این ایده حتی خوب شکل نگرفته است و فیلم بین غرب و شرق گیر افتاده است. از بازیی که اسم فیلم هم روی آن می‌چرخد گرفته تا فضاسازی ها، بازی ها، نوع شکل گیری ارتباط ها، کنش ها، دیالوگ ها و… در نهایت پایان بندی الکی که این خود نقص بدتری است.

در نقد فیلم گرگ بازی باید گفت، این گروه تئاتری، که در خانه‌ی موروثی پرستو جمع شده اند تا برای سرمایه گذارشان اجرای آزمایشی بروند، می‌خواهند بازی دسته جمعی را به نام گرگ بازی انجام بدهند. در واقع نمایشنامه شان هم به نوعی با اقتباس از همین بازی؛ گرگ بازی یا همان بازی مافیا و یا مرد گرگ نما، نوشته شده است و با اجرای بازی، نمایشنامه هم اجرا می‌شود. به صراحت می‌توان گفت بازیه گرگ بازی در ذات خود، بازی جذاب و هیجان انگیزی است و این که دستمایه‌ی یک تریلر جنایی و رازآلود قرار بگیرد هم جذاب است ولی اینکه چگونه این ایده درست پرداخت شود، اتفاق مهمی است که در این فیلم به آن نمی رسیم.

بیشتر بخوانید: نقد فیلم کپی برابر اصل Certified Copy اثر عباس کیارستمی؛ به دنبال باد دویدن

بیشتر بخوانید: نقد فیلم خانه کاغذی ؛ این خانه از پای بست ویران است

نقد فیلم گرگ بازی

نقد فیلم گرگ بازی

از گاف های اساسی در گرگ بازی می‌توان اشاره کرد به بی انگیزگی قاتل ها برای پیدا کردن سوژه ها و بی انگیزگی قتل ها، چگونگی و چرایی پیدا کردن سوژه ها، روابط علی معلولی نادرست، پیچش های بی سر و ته در روابط نامعلوم، پایان باز که بدترین پایان برای فیلمی است که روی فیلمنامه باید بچرخد، و ۳ عنصر مهم لازمه‌ی شکل گیری آن است: قاتل، انگیزه‌ی قاتل، مقتول. و جدای از حذف عنصر انگیزه، پایان باز فیلم را رسما چال می‌کند.

نکته‌ی بعدی در نقد گرگ بازی این است که ۳ کاراکتر قاتل یا دلال یا در اصطلاح خود فیلم، همه کاره، هیچ نام و نشانی ندارند و هیچ هویت و یا عکس ثبت شده ای ندارند و در مهمانی هم که همه در حال عکس گرفتن هستند و از لحظات ناب مهمانی عکس می‌گیرند، از مهمان ها حتی یک عکس هم نمی گیرند!

بیشتر بخوانید: نقد فیلم عرق سرد کاری از سهیل بیرقی، زنانی که پیش تر از مردان دویده اند!

بیشتر بخوانید: تحلیل فیلم مغزهای کوچک زنگ زده کاری از هومن سیدی ؛ کلی گویی و بی حاصلی

از نکات آزار دهنده‌ی دیگر در گرگ بازی می‌توان اشاره کرد به پلان های مربوط به بازجوها و بازجویی گروه. بازجوهای شبه هاردبویلی که شباهتی به بازجوهای وطنی ندارند، و فضای بازجویی که بیشتر تداعی کننده فضاهای غربی است. بازجوهایی که علاوه بر فرم غریبشان، کارشان را درست انجام نمی دهند و به جای اینکه بروند و دوربین های بیمارستان را چک کنند تا تصویری از کاراکتر دکتر، که علی مصفا نقشش را بازی می‌کند، داشته باشند، ترجیح می‌دهند بروند یکدست با گروه ، گرگ بازی انجام بدهند!

در نقد فیلم گرگ بازی اما باید گفت، فیلم با آنکه پی و شالوده‌ی محکمی ندارد ولی چند ستون زیبا دارد که قرار نیست وزن ساختار خاصی را تحمل کنند، بلکه جنبه‌ی بصری دارند. چند ستونی که فیلم را در حد متوسط نگه می‌دارد. یک: دستمایه قرار دادن بازی برای یک فیلم جنایی. دو: قاب های خوب که فضاهای رازآلود فیلم را به خوبی نشان می‌دهد و سه: بازی بی نظیر علی مصفا که با وجود دیالوگ های کم، به قدری در فیلم و بازی گرگ بازی تاثیر می‌گذارد که مخاطب مدام پیگیر کاراکتر دکتر است و می‌داند همه‌ی راه ها به او ختم می‌شود، در واقع کاراکتر دکتر گرگ بازی، همان خدای مافیا است که همه چی زیر دست او شکل می‌گیرد.

در انتهای نقد فیلم گرگ بازی باید گفت؛ فیلم برای عده ای از تماشاگران که صرفا می‌خواهند یک فیلم هیجان انگیز و پر بازیگر ببیند، می‌تواند جذاب و سرگرم کننده باشد ولی برای مخاطب ریزبین و تیزبینی که مشابه این اثر را در سینمای آمریکا، اروپا و حتی استرالیا دیده است، کافی نیست و نقصان های فیلمنامه را سریعا می‌فهمد و به راحتی تسلیم فرم‌ جذاب و گیرهای فیلم نمی شود.

بیشتر بخوانید: نقد فیلم جاده قدیم کاری از منیژه حکمت ، زنی در جاده‌ی دو طرفه!

بیشتر بخوانید: تحلیل فیلم تنگه ابوقریب به کارگردانی بهرام توکلی ، به نام گل سرهای خونی

پوستر فیلم گرگ بازی

پوستر فیلم گرگ بازی

برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو بالا