عباس کاتوزیان: مروری بر آثار و زندگی نقاش رئالیست و فیگوراتیو معاصر
عباس کاتوزیان نقاش معاصر ایرانی در سال ۱۳۰۲ در تهران متولد شد. پدرش مردی متمول و از شخصیتهای سیاسی مملکت بود او خطاط خوبی بود و زیبا مینوشت. مادرش وقتی که او دو ساله بود فوت کرد. او از کودکی دلبستهی نقاشی بود. بعدها به هنرستان کمال الملک رفت و زیر نظر استاد حسین خان شیخ و استاد اولیا به نقاشی پرداخت. کاتوزیان سالها بعد به عنوان معاونت این دبیرستان انتخاب شد. در ادامه با نت نوشت همراه شوید.
عباس کاتوزیان نقاش رئالیست و فیگوراتیو معاصر
عباس کاتوزیان در ۲۶ سالگی ازدواج کرد که ثمرهی آن دو دختر است. او تنها نقاش ایرانی است که در سال ۱۳۵۲ آثارش در کنار آثار استاد کمال الملک در مجلس شورای ملی به معرض تماشا قرار گرفت.
او از نسل دوم مکتب کمالالملک بود. گفتنی است که یکی از آثارش در موزهی بوداپست نگهداری میشود. برخی دیگر از آثار او در موزهی آستان قدس رضوی و چند موزهی اروپایی برجای مانده است. پرترهی “سید” یکی از آثار زیبای او در در گنجینهی هنرهای تجسمی آستان قدس رضوی است.
عباس کاتوزیان از پایه گذاران سندیکای گرافیستها در سالهای قبل از انقلاب است. طی سالهای گذشته در نمایشگاههای جمعی بسیاری شرکت کرده و چندین نمایشگاه انفرادی برگزار کرده است.
تمامی آنها به دلیل کیفیت بالای آثار ارائه شده و نگاه محبت آمیزی که به انسانها و مسائل مربوط به زندگی آنها در نقاشی هایش بود از پر بیننده ترین نمایشگاهها شد. به عنوان مثال نمایشگاه نقاشی هایش در موزهی هنرهای معاصر تهران در سال ۱۳۶۸ طبق آمار رسمی ۲۰ هزار بازدید کننده داشت.
بیشتر بخوانید: بهرام بیضایی: مروری بر زندگی و آثار نویسنده، کارگردان، فیلمنامهنویس، پژوهشگر، استاد دانشگاه
در مدت ۳۰ سال تدریس نقاشی از آتلیهی کوچک او دهها نقاش تقدیم جامعهی هنری شد. برای معرفی و تشویق شاگردانش سه نمایشگاه جمعی برای آنان بر پا کرد و در یک نمایشگاه به همراه آنان در موزهی هنرهای معاصر تهران شرکت کرد.
به همت او در سال ۱۳۸۴ کتابی از نقاشیهای هنرجویانش چاپ و مورد استقبال مردم قرار گرفت. اکنون تعدادی از آن هنرجویان از نقاشان و هنرمندان بنام ایران هستند.
“دختر کردی” یکی از معروف ترین نقاشیهای اوست که تا کنون صدها تخته فرش از رویش کپی شده است. آثاری چون “گر آمدنم به من بدی نامدمی”، تابلوی نقاش پیر، ترمه فروش، نگاه رند و همچنین ترکیب بندیهای استادانهای از سبدهای گل و میوه همگی از جمله آثار جاودانه تاریخ هنر نقاشی رئالیسم ایران هستند.
زرتشت، شهریار، اعتیاد، فقر و جنگ ایران و عراق موضوع تعدادی از آثار او را تشکیل میدهند که پیش از به اتمام رسیدن زندگیاش خلق کرد. بیشتر آثار کاتوزیان ملهم از زندگی مردم سختکوش بود که به سبک رئالیسم و اکسپرسیونیسم از خود به یادگار گذاشت. کاتوزیان یکی از قوی ترین نقاشان پرتره و فیگوراتیو در میان نقاشان معاصر ایران است.
بیشتر بخوانید: بابک بیات: مروری بر آثار و زندگی اسطورۀ بی تکرار آهنگسازی ایران
این نقاش رئالیست و فیگوراتیو ایرانی جمعه ۲۳ فروردین ۸۷ در سن ۸۵ سالگی در منزلش در تهران درگذشت و آن در حالی بود که پنج شنبه ۲۲ فروردین پس از ۹ سال دوری از فضای هنر ایران، نمایشگاهی از آثار او در نگارخانهی اصلی فرهنگسرای نیاوران دایر شده بود.
این نمایشگاه ۵۰ سال نقاشیهای عباس کاتوزیان نام داشت و دربرگیرندهی نزدیک به ۱۰۰ اثر از او بود که برخی از این آثار برای نخستین بار به نمایش درآمده بودند.
عباس کاتوزیان گفته است:
«آنقدر نقاشی کردهام که شمار دقیقشان را بخاطر ندارم در سیزده، چهارده سالگی آنقدر انرژی برای کارکردن داشــتم که روزی یک تابلو می کشیدم شاید بیش از ۶۰۰ اثر خلق کردم که حداقل یک چهارم آنها بدن انسان بوده است. قائل به سبک خاصی نیستم. این سوژه و انگیزهی نقاشی است که شکل اثر را تعیین میکند.»
درود بر هنردوستان عزیز
لطفاً راهنماییم کنید جهت فروش تابلوهای اوریجینال شادروان عباس کاتوزیان
سپاسگزارم