علمی

۳۰ سال از فاجعه اتمی چرنوبیل می‌گذرد و وضعیت حیات وحش این منطقه چندان بد نیست!

30 سال از فاجعه ی اتمی چرنوبیل گذشت و حیات وحش این منطقه همچنان درحال رشد می باشد

تصور کنید که انسان ها محیطی را به مواد رادیواکتیو آلوده می کنند و سپس منطقه را بدون توجه به حیواناتی که در آنجا باقی مانده اند ترک می کنند. به نظر شما چه بلایی بر سر این حیوانات بیچاره خواهد آمد، باید بگویم نگران نباشید، حال حیوانات خوب است!

انسان ها هم گونه ای از حیوانات هستند و همانطور که شیخ اجل سعدی، صدها سال پیش بیان کرد: چو عضوی به درد آورد روزگار، دگر عضوها را نماند قرار و آن چه که پس از فاجعه ی اتمی چرنوبیل اتفاق افتاد، مصداق بارزی برای بیت بالا می باشد. فعالیت های انسانی همیشه در طول تاریخ بر حیات وحش ضربه های بزرگی وارد ساخته است. حالا تصور کنید که انسان ها محیطی را به مواد رادیواکتیو آلوده می کنند و سپس منطقه را بدون توجه به حیواناتی که در آنجا باقی مانده اند ترک می کنند. به نظر شما چه بلایی بر سر این حیوانات بیچاره خواهد آمد، باید بگویم نگران نباشید، حال حیوانات خوب است! همانطور که حتما متوجه شده اید، منظور ما فاجعه ی اتمی چرنوبیل است که در سال ۱۳۶۵ در اوکراین (در آن زمان بخشی از اتحاد جماهیر شوروی بود) اتفاق افتاد و طی این حادثه، مواد رادیواکتیو لازم برای ساخت حدود ۱۰۰ بمب اتمی در منطقه پخش شد! در ادامه با نت نوشت همراه باشید.

 

اسب Przewalski

اسب Przewalski

 

اسب های Przewalski

اسب های Przewalski

 

ورود ممنوع!

در آپریل سال ۱۹۸۶، حادثه ای در یک نیروگاه هسته ای در اوکراین اتفاق افتاد که طی این حادثه، یک راکتور هسته ای طی ۲ انفجار تخریب شد و مقادیر زیادی از مواد رادیواکتیو در محیط پیرامون نیروگاه پخش شد. تشعشات ناشی از این انفجارها آن قدر زیاد بود که برای آلوده ساختن بخش های بزرگی از اوکراین، روسیه و بلاروس کفایت می کرد، ضمن اینکه تا شعاع ۳۰ کیلومتری حادثه به طور کامل از انسان ها تخلیه شد. با اینکه مدت ها از این حادثه گذشته، ولی بیش از یک هزار مایل مربع زمین در اطراف چرنوبیل، هنوز هم به طور رسمی غیرقابل دسترس هستند. به غیر از چند دانشمند و تقریبا ۱۰۰ ساکن غیر نظامی پرطاقت و متهور، چرنوبیل تقریبا هیچ بازدید کننده ی انسانی را به خود ندیده است.

اما این تراژدی یک نقطه ی روشن هم دارد: غیبت انسان ها در این ناحیه باعث بهبودِ چشمگیرِ حیاتِ وحشِ منطقه شده است! طبق گزارش National Geographic در سال ۲۰۱۶، بیولوژیست ها یک بررسی ۵ هفته ای از منطقه انجام داده اند که در آن تصاویری از یک بایسون (نوعی گاومیش وحشی)، ۲۱ گراز، ۹ گوزن، ۲۶ گربه خاکستری، ۶۰ تانوکی (سگ آسیایی که صورتی شبیه به راکون دارد) و ۱۰ روباه قرمز گرفته اند. دانشمندان در بررسی جمعیت گرگ ها و دیگر گونه های جانوری متوجه روندی مشابه شده اند. اسب های وحشی در چمنزارها پرسه می زنند، گرازها ریشه ها را از درون زمین در می آورند و سگ های آبی خانه های خود را با قطع شاخه های درختان توس می سازند. حیوانات منطقه به طبیعی ترین شکل ممکن در غیاب انسان ها به حیات خود ادامه می دهند.

 

ورود انسان ممنوع، بگذارید حیوانات راحت باشند!

ورود انسان ممنوع، بگذارید حیوانات راحت باشند!

 

قسمت تاریک ماجرا

اما این که سلامت حیوانات این منطقه در چه وضعی می باشد، موضوعی است که مورد بحث قرار گرفته است. دانشمندی دانمارکی به نام Anders Pape Møller و زیست شناسی از دانشگاه کارولین جنوبی به نام Timothy Mousseau، متوجه شده اند که اوضاع در حیات وحش چرنوبیل خیلی هم بر وفق مراد نمی باشد. در مطالعه ای که آن ها انجام دادند متوجه شدند که ۲۰ سال پس از وقوع حادثه، در این منطقه تعداد پروانه ها، ملخ ها، سنجاقک ها، زنبورهای وحشی و تارهای عنکبوت بسیار کم می باشند. آنها همچنین افزایش میزان جهش در گونه های خاصی از حیوانات (ناشی از تماس با مواد رادیواکتیو) را گزارش کرده اند.

اما یک چیز واضح و مشخص است: منطقه ممنوعه ی چرنوبیل به اندازه ی کافی سمی نبوده است تا بتواند جمعیت حیات وحش را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. همانطور که زیست شناسی به نام Jim Beasley در مصاحبه با National Geographic بیان کرد، در منطقه ی ممنوعه، انسان ها از ناحیه خارج شدند و همین امر به تنهایی هرگونه اثر مخرب رادیواکتیو را تحت الشعاع خود قرار داد. یعنی به عبارت ساده تر، بین تشعشعات هسته ای و تمدن های بشری، می توان تمدن بشری را تهدید بزرگتری برای حیات وحش دانست!

منبع: curiosity.com

به کانال تلگرام نت نوشت بپیوندیدبه صفحه اینستاگرام نت نوشت بپیوندید
۱ دیدگاه

یک دیدگاه

  1. ناصر

    7 اردیبهشت 1397 at 18:52

    0

    خسته نباشید سوالی داشتم اگر ممکن است جوابش را به ایمیل ام بفرستید. آیا حادثه چرنویل تاثیری هم در حیاط وحش و طبیعت ایران نیز داشت؟ با تشکر

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو بالا