1398-03-28
سینمای جهان

نقد فیلم Christopher Robin به کارگردانی Marc Forster ؛ امروز، فردا است

نقد فیلم Christopher Robin 2018

فیلم ۲۰۱۸ Christopher Robin فانتزی دوست داشتنی جزء جدیدترین لایواکشن های اقتباس‌ شده از روی انیمیشن‌های والت دیزنی است. فیلمی با بازی ایوان مک گرگور که دو ساعتی جذاب را برای مخاطبین اش رقم می زند. برای خواندن نقد فیلم ۲۰۱۸ Christopher Robin با نت نوشت همراه باشید.

فیلم Christopher Robin فانتزی دوست داشتنی و جدیدترین لایو اکشن اقتباس‌ شده از روی انیمیشن‌ وینی پو Winnie-the-Pooh ساخته‌ی والت دیزنی است. فیلمی با بازی ایوان مک گرگور که دو ساعتی جذاب را برای مخاطبین اش رقم می‌زند. برای خواندن نقد فیلم Christopher Robin به کارگردانی Marc Forster با نت نوشت همراه باشید.

بیشتر بخوانید: نقد فیلم American Animals به کارگردانی Bart Layton درامی خوش ساخت با تم هنری

نقد فیلم Christopher Robin

در نقد فیلم Christopher Robin باید بگوییم که در این فیلم با کاراکترهای عروسکی از جمله پو و دوستانش مواجه هستیم که بیش از ۹۰ سال از زمان خلقشان گذشته و نسل‌های زیادی با آن ها خاطره دارند. شخصیت هایی که همبازی کودکی های کریستوفر رابین بوده اند. حال سال ها از آن زمان گذشته کریستوفر به میانسالی رسیده، خانواده تشکیل داده، موفقیتی نسبی دارد اما با این حال احساس خوشحالی نمی کند. او که کودک شاد سال های دور بوده در حال حاضر مردی غمگین اسیر در یکنواختی زندگی است. کریستوفر رابین در ریتمی تند، پر انرژی و هیجان‌آور که حتی برای چند ثانیه هم خسته‌کننده نمی‌شود، پروسه‌ی درگیری شخصیت اصلی فیلم با روزمرگی‌های بزرگ‌سالی‌اش را به تصویر می‌کشد. این فیلم روایتگر جهانی است که تنها شخصیت‌های اصلی‌اش یک مرد، خانواده‌ی او و عروسک‌هایی سخن‌گو درون جنگل هستند.

 

بیشتر بخوانید: نقد فیلم venom ساخته‌ی روبن فلیشر

در نقد فیلم Christopher Robin باید اشاره کرد که سال گذشته فیلمی با نام خداحافظ کریستوفر رابین ساخته شد که داستان نویسنده‌ی اصلی کتاب‌های وینی پو یعنی الن الکساند میلن (به اختصار آ.آ میلن) را روایت می‌کرد و یک فیلم بزرگسالانه درباره‌ی کنکاش ذهنی این نویسنده و چگونگی خلق قهرمانانش و تعامل او با فرزندش، کریستوفر رابین (منبع الهام داستان‌ های او) بود. حال بعد از گذشت یک سال فیلم دیگری مزین با نام کریستوفر رابین روانه‌ی سینماها شده که از آن حال و هوای جدی دور شده و اثری فانتزی درباره‌ی خود وینی پو و دوستانش و صاحبشان، کریستوفر رابین است. کریستوفر رابین واقعی پسر آ.آ میلن بود و عروسک‌های او که در دوران تنهایی‌اش تنها دوستان او بودند، باعث ایجاد جرقه‌هایی در ذهن پدر نویسنده‌اش شد و او را تبدیل به نویسنده‌ای بزرگ کرد. خانه‌ی جنگلی آن ها و عروسک‌های کریستوفر و روابط زناشویی میلن و … همگی دست به دست هم داد تا یکی از بزرگترین کتاب‌های کودک تاریخ به نام وینی پو نوشته شود و غم سال‌های بعد از جنگ جهانی را از دل کودکان دنیا بزداید.

در نقد فیلم Christopher Robin باید گفت که سینمای فانتزی بی شک سینمای جذابی است. سینمایی که چند ساعتی مخاطب را از ورطه‌ی جانفرسای واقعیت دنیای معاصر بیرون می‌کشد او را غرق در رویا می‌کند و باعث دمی آسایش او می‌شود. بی شک مخاطب بزرگسالی که از زندگی یکنواخت روزمره خسته شده با این فیلم به شدت همذات پنداری می‌کند و درصدد بازگشت به شادی های دوران کودکی اش بر می‌آید.

بیشتر بخوانید: تحلیل فیلم Hugo هوگو کاری از مارتین اسکورسیزی

نقد فیلم Christopher Robin به کارگردانی Marc Forster

نقد فیلم Christopher Robin به کارگردانی Marc Forster

مارک فاستر در مقام کارگردان خیابان های لندن را شلوغ و سرشار از خستگی ترسیم می‌کند. در مقابل خانه‌ی ییلاقی کودکی کریستوفر و جنگل اطراف آن سرشار از رنگ و زندگی است. گفتنی است فاستر در زمینه‌ی شخصیت پردازی فیلم بی نقص عمل نمی کند. عروسک‌های زنده‌ی حاضر در جنگل، هر کدام یک ویژگی به خصوص و جذب‌کننده دارند که همیشه آن‌ها با تاکید بر روی همان ویژگی به شکلی خواستنی به تصویر کشیده شده اند ولی نقش‌آفرینی آن‌ها در داستان این فیلم، فقط در قالب یک گروه بزرگ، معنی پیدا کرده است. ویلی پو، جغد، تایگر و همه‌ی این کاراکترها که تنها نماینده‌ی فانتزی در فیلم هستند، بیشتر از آن که بخواهند تبدیل به نمادهای متفاوتی بشوند، صرفاَ یک عنصر ساده برای قدم گذاشتن کریستوفر به دنیای کودکی‌اش به شمار می‌روند. این عدم پرداختن به شخصیت ها در مورد دختر و همسر کریستوفر هم صدق می‌کند. فیلم آن چنان که باید به بیان شخصیت آن ها نمی پردازد و کاراکتر آن ها تا حد زیادی ابتر می‌ماند. در مقابل مک‌گرگور کریستوفر را طوری بازی می‌کند که انگار واقعا در کودکی با این عروسک‌ها سر و کار داشته است و حالا در بزرگ‌سالی، به سختی می‌تواند مجدداَ پایش را به جهان آن‌ها بگذارد.

بیشتر بخوانید: نقد فیلم Hostiles ساخته‌ی Scott Cooper ؛ تاریخی از خشم های بی پایان

در نقد فیلم Christopher Robin باید گفت که فیلم تا حدی به ستایش زندگی در حومه‌ی شهر و همین طور تقبیح زندگی در پایتخت و شهرهای بزرگ هم می‌پردازد این تفاوت خلق و خوی کریستوفر در این دو نقطه هم خود گویای صحت این موضوع است.

در نقد فیلم Christopher Robin خالی از لطف نیست که اشاره کنیم وقتی در یکی از قسمت‌های پایانی فیلم، پو از کریستوفر می‌پرسد «امروز، چه روزیه؟» و کریستوفر هم می‌گوید «امروز، امروزه». پو هم جواب ساده و در عین حال پیچیده‌ای دارد: «اوه، روز محبوبم». این بی شک گویای زندگی در حال است. حالی که انسان ها برای رسیدن به آینده مادام در حال فرار از آن هستند. ارزشمندی انجام ندادن هیچ‌کار در طول روز که بارها از زبان خرس عسل‌دوست داستان بیان می‌شود، درباره‌ی فعالیت نکردن نیست. درباره‌ی آن است که بعضی مواقع زندگی واقعاَ در هیچ‌ کاری نکردن تعریف می‌شود، در لذت بردن از اوقات روزمره.

صداپیشگان در فیلم Christopher Robin سنگ تمام گذاشته‌اند. دوبلور شخصیت وینی پو یعنی جیمی کامینگز سال‌هاست که به این کاراکتر جان داده و بیش از سی سال است که صدای وینی پو و تیگر را با صدای گرم و بامزه او شنیده می‌شود.

بیشتر بخوانید: نقد فیلم Perfect Strangers ؛ غریبان همیشه تنها

بیشتر بخوانید: نقد فیلم Animal kingdom به کارگردانی David Michod ؛ مافیای حیوانی

نقد فیلم Christopher Robin به کارگردانی Marc Forster

نقد فیلم Christopher Robin به کارگردانی Marc Forster

برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو بالا