سینمای ایران

نقد فیلم بدون تاریخ بدون امضا ساخته‌ی وحید جلیلوند، این سکوت سرشار از ناگفته ها نیست!

بدون تاریخ بدون امضا ساخته وحید جلیلوند

بدون تاریخ بدون امضا جدیدترین ساخته ی وحید جلیلوند است. او پیش از این فیلم سینمایی چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت را به عنوان کارگردان در کارنامه ی کاری خود دارد. بازیگری و کارگردانی چندین تئاتر، مجموعه ی تلویزیونی و رادیویی از دیگر آثار او است. فیلم نامه ی بدون تاریخ بدون امضا نیز نوشته ی خود اوست. در ادامه با نقد فیلم بدون تاریخ بدون امضا با نت نوشت همراه باشید.

بدون تاریخ بدون امضا جدیدترین ساخته ی وحید جلیلوند است. او پیش از این فیلم سینمایی چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت را به عنوان کارگردان در کارنامه ی کاری خود دارد. بازیگری و کارگردانی چندین تئاتر، مجموعه ی تلویزیونی و رادیویی از دیگر آثار او است. فیلم نامه ی بدون تاریخ بدون امضا نیز نوشته ی خود اوست. در ادامه با نقد فیلم بدون تاریخ بدون امضا با نت نوشت همراه باشید.

برای آغاز نقد فیلم بدون تاریخ بدون امضا به داستان این فیلم نگاهی می اندازیم, کاوه نریمان با بازی امیر آقایی پزشک متخصص پزشکی قانونی تهران است. شبی در بازگشت از محل کار به خانه با خانواده ای با بازی زوج نوید محمدزاده و زکیه بهبهانی تصادف می کند. این خانواده دو فرزند دارند. فرزند خردسال شیرخواره و پسری هشت ساله به نام امیر علی. فیلم با این تصادف آغاز می شود. و این آغاز حوادثی است که ماجراهای فیلم را رقم می زند.

نقد فیلم بدون تاریخ بدون امضا ، این سکوت سرشار از ناگفته ها نیست!

ریتم فیلم بدون تاریخ بدون امضا در آغاز و تا رسیدن به حادثه ی شروع و بزنگاه اول بعد از تصادف بسیار کند است. و ماجراهای فرعی این بین کمکی به شخصیت پردازی و یا محتوی فیلم نمی کند. معرفی شخصیت ها و نقش آن ها در فیلم به کندی صورت می پذیرد و به دلیل عدم شخصیت پردازی عمیق شناخت بیننده از آن ها سطحی و کم است.

بیشتر بخوانید: نقد فیلم امیر کاری از نیما اقلیما ، روایت متقارن از شخصی نامتقارن و فرم گریز

از همین آغاز فیلم، ساخته نشدن شخصیت ها و روابط بین آن ها باورپذیری کنش و واکنش های شخصیت های داستانی را کاهش می دهد. و تا انتهای فیلم ما هنوز درگیر باور شخصیت ها، بخصوص شخصیت اصلی داستان و شناخت ابتدایی آن ها هستیم و در نقد فیلم بدون تاریخ بدون امضا این مهم نباید از قلم بیفتد. دیالوگ های فیلم نقشی در پیشبرد داستان و یا شناخت کاراکترها ندارند. بیشتر شبیه بازجویی افراد از یکدیگر است. قسمت اعظم فیلم با سکوت و سیگار کشیدن های پی در پی به نشانه ی فکر کردن و در خود فرو رفتن شخصیت ها می گذرد. اعمال عینی که در نتیجه ی این تفکرات ایجاد می شود در فیلم وجود ندارد. یعنی بیننده باید سیر تفکرات و تحولات شخصیت ها را بیشتر حدس بزند. و برای پی بردن به انگیزه ها و واکنش های شخصیت ها به تجربیات خود در جهان واقعی رجوع کند. چون دلایل تصمیمات شخصیت ها فقط در دل آن هاست و ما به روشنی آن ها را نه می بینیم و نه می شنویم.

در هر روایتی چه فیلم، چه داستان یک پیرنگ مرکزی وجود دارد. و خرده پیرنگ هایی که وجود دارند باید در خدمت پیرنگ اصلی باشند. اما در این فیلم حضور خرده پیرنگ ها به عنوان مثال داستان پرستار و کتک خوردن خواهرش کمکی به شناخت شخصیت اصلی و یا سایر شخصیت های داستانی نمی کند. یکی دیگر از عواملی که به شناخت شخصیت های اصلی و پیش برد ماجرای فیلم بدون تاریخ بدون امضا کمک خواهد کرد حضور شخصیت های فرعی است. یکی از این شخصیت های فرعی در فیلم بدون تاریخ و بدون امضا، سایه با بازی هدیه تهرانی، همسر دکتر کاوه نریمان است. که خب مانند سایر شخصیت ها به خوبی و کافی پرداخته نشده است. ما از خود او هیچ چیز نمی دانیم. حتی رابطه ی او با کاوه نریمان هم مبهم است. بعد از اولین صحنه ی حضور او در فیلم مدتی طول می کشد تا بفهمیم که سایه همسر کاوه نریمان است. و در ادامه نیز حضورش به پرسش و پاسخ ها محدود است که پوشاننده نقطه ضعف های اجرایی فیلمنامه است. او مانند بازجوها از همسر خود سوال می کند و ما جواب سوالات خود در مورد شخصیت پردازی، کنش ها و واکنش های شخصیت ها به جای این که بصورت روابط علی و معلولی پیش برنده ی داستان ببینیم، از خلال این دیالوگ ها دریافت می کنیم.

بیشتر بخوانید: نقد فیلم چهارراه استانبول به کارگردانی مصطفی کیایی

نقد فیلم بدون تاریخ بدون امضا

نقد فیلم بدون تاریخ بدون امضا

در نقد فیلم بدون تاریخ بدون امضا باید اذعان کرد که ایده ی اصلی فیلم جذاب است. به این معنی که در خود ماجراهای بسیاری می تواند داشته باشد. و لااقل در سینمای ایران که بیشتر در مورد خیانت و روزمره گی است، ایده ای غیر تکراری است. و نیازی نبود که با سکوت بیش از حد بازیگران و نماهای خالی که کارکردی ندارند سعی در عمیق و پیچیده کردن ماجراها داشت. چون این شیوه پیچیده کردن بیشتر پنهان کردن اطلاعات و سوژه و داستان از بیننده است و بیشتر موجب مبهم و الکن ماندن داستان فیلم است. و ایجاد عمق و تعلیق و پیچیدگی نیست.

فیلم بستر مناسبی برای پرداختن به مساله فقر فرهنگی و مالی داشت. پدر خانواده با بازی نوید محمدزاده فردی شریف است که با وجود فقر مالی در تلاش برای حفظ شرافت و کیان خانواده است. و اتفاقا از معدود سکانس های تاثیرگذار ماحصل پرداختی هر چند اندک به این درونمایه است.

بیشتر بخوانید: نقد فیلم عرق سرد کاری از سهیل بیرقی، زنانی که پیش تر از مردان دویده اند

جلیلوند با روایت سر راست و روشن و پرداختن بیشتر به درونمایه و این مساله ی انسانی می توانست فیلمی تاثیرگذار ارائه کند. اما بیشتر درگیر خلق و اجرای شخصیت هایی با سکوتی که سرشار از ناگفته ها باشد شده بود. همین سکوت باعث شده است که در بیشتر زمان فیلم هیچ اتفاقی نمی افتد. و این نکته کلیدی نقد فیلم بدون تاریخ بدون امضا خواهد بود!

امیر آقایی، هدیه تهرانی، نوید محمد زاده، سعید داخ، زکیه بهبهانی از بازیگران این فیلم هستند. این فیلم محصول سال ۱۳۹۵ است. برنده ی سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی از سی و پنجمین جشنواره ی فیلم فجر شده است. و در رشته های چون فیلمنامه نویسی و بهترین فیلم نیز نامزد دریافت سیمرغ بلورین بود.

به کانال تلگرام نت نوشت بپیوندید به صفحه اینستاگرام نت نوشت بپیوندید
برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذاید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو بالا