سینمای ایران

نقد فیلم عصبانی نیستم ساخته‌ی رضا درمیشیان، عصبانی هستم

نقد فیلم عصبانی نیستم ساخته‌ی رضا درمیشیان

عصبانی نیستم فیلم رضا درمیشیان در مقام نویسنده، کارگردان و تهیه کننده است که پس از سال ها توقیف چندی است که روانه ی سینماهای تهران شده است که در این سه هفته به فروشی نزدیک به یک و نیم میلیارد دست یافته است. در این فیلم نوید محمدزاده، باران کوثری، رضا بهبودی، بهرام افشاری، میثاق زارع و … به ایفای نقش پرداخته اند. در ادامه با نقد فیلم عصبانی نیستم با نت نوشت همراه باشید.

عصبانی نیستم فیلم رضا درمیشیان در مقام نویسنده، کارگردان و تهیه کننده است که پس از سال ها توقیف چندی است که روانه ی سینماهای تهران شده است که در این سه هفته به فروشی نزدیک به یک و نیم میلیارد دست یافته است. در این فیلم نوید محمدزاده، باران کوثری، رضا بهبودی، بهرام افشاری، میثاق زارع و … به ایفای نقش پرداخته اند. در ادامه با نقد فیلم عصبانی نیستم با نت نوشت همراه باشید.

نوید دانشجوی اخراجی عاشق ستاره است و در این وانفسا سعی می کند عشق خود را حفظ کند اما …

به رغم تمام حاشیه هایی که عصبانی نیستم قبل از اکران و در ماجرای سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مرد در سی و دومین جشنواره ی فیلم فجر که از آن نوید محمدزاده بود و در ساعات آخر به رضا عطاران تعلق گرفت، داشت اما در نهایت فیلم ضعیفی است. فیلمی که دیدن اش چنگی به دل نمیزند و نه تنها مخاطب با روحیه ای ارضا شده از سینما بیرون نمی آید بلکه آن چیزی که بعد از تمام شدن فیلم دائم در سرش زنگ می زند این است که چرا این فیلم سال ها توقیف بوده است؟! با اکران فیلم به کجای اقتدار و امنیت ملی خدشه وارد شده است؟ البته که کنایه های زیادی در فیلم دیده می شود که همه ی آن ها به حق است.

بیشتر بخوانید: بررسی و تحلیل فیلم لانتوری ساخته‌ی رضا درمیشیان، قشر تحقیر شده و پایین دست

نقد فیلم عصبانی نیستم

نقد فیلم عصبانی نیستم

بیشتر بخوانید: نقد فیلم رگ خواب اثر حمید نعمت الله “سیاهی سفیدی و اندوه طوفان”

شخصیت پردازی های فیلم عصبانی نیستم ضعیف است. تا آخر فیلم دلیل این حجم دست و پا چلفتی بودن نوید ستاره دار معلوم نمی شود. بی شک در این مملکت گل و بلبل یک دانشجوی ستاره دار تا ابد در زیر سایه ی شوم و ننگین این ستاره ها روزگار را در وطن اش می گذارند و هر جا برود با در بسته مواجه می شود. او تنها در حالتی عاقبت بخیر می شود که وطن اش را همچون بنفشه ها در چمدان اش بریزد و عزم غربت کند.

در فیلم تلاش همه جانبه ای از سوی نوید برای تغییر زندگی اش اتفاق نمی افتد یا حداقل برای مخاطبی که در سال ۹۷ به تماشای این فیلم می نشیند چندان قابل باور نیست و نمی تواند با نوید همذات پنداری کند. مگر غیر این است که زخم است که انسان را قوی تر می کند؟ این غیر قابل باور بودن همان ضربه ای است که سانسور و توقیف چند ساله لاجرم به فیلم وارد می کند. در این میان عشق نوید و ستاره هم قابل باور نیست و در خیلی صحنه ها گل درشت و ذوق زننده به نظر می رسد. البته در این که نوید محمدزاده بازیگر توانمند و قابلی است شکی نیست اما باز هم این را باید گفت که کاراکتر او در این فیلم هم همیشگی و تکراری است.

در تماشای حدود ۱۰۰ دقیقه ای فیلم عصبانی نیستم تماشاگر حوصله اش سر می رود بارها به ساعتش نگاه می کند و با خود می اندیشد پایان این درام عاشقانه ی پر سوز و گداز ستاره دار چه می شود. اما در نهایت باید به این هم اشاره کرد که رضا درمیشیان کارگردان دهه ی شصتی مستقلی است که به دور از هر نان به نرخ روز خوردنی با عزمی جزم مشغول فعالیت است. برایش آرزوی موفقیت می کنیم.

بیشتر بخوانید: تحلیل فیلم اینجا بدون من , اقتباسی از نمایشنامه باغ وحش شیشه ای تنسی ویلیامز

نقد فیلم عصبانی نیستم

نقد فیلم عصبانی نیستم

به کانال تلگرام نت نوشت بپیوندیدبه صفحه اینستاگرام نت نوشت بپیوندید
۲ دیدگاه

2 دیدگاه

  1. مهدی

    ۶ خرداد ۱۳۹۷ at ۱۱:۴۹

    3+

    به نام خدا.
    خانم حق دوست با عرض ادب خدمت شما.
    شخصا با لایه اول نقدتون در مورد ضعیف بودن فیلم موافقم اما به نظرم یکی تازه باید بیاد لایه ی زیرین متن،استفاده از واژه های خاص و دو پهلو و… در کل نقد شما رو نقد کنه. 🙂
    مسرور باشید.

    • نهال حق دوست

      نهال حق دوست

      ۲۱ خرداد ۱۳۹۷ at ۹:۳۶

      0

      سلام ممنون از نظرتان.

پاسخی بگذاید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو بالا