سینمای ایران

معرفی فیلم اسرافیل کاری از آیدا پناهنده، فیلمی با احساسات و مسائل ذهنی

اسرافیل کاری از آیدا پناهنده محصول سال ۱۳۹۵

فیلم اسرافیل فیلمی ساخته ی آیدا پناهنده است که در سال ۱۳۹۵ ساخته شد. این فیلم دومین اثر بلند سینمایی پناهنده محسوب می شود. فیلم قبلی او به نام ناهید نیز مانند اسرافیل توانست با استقبال خوبی روبرو شود. در اسرافیل بازیگرانی چون هدیه تهرانی، پژمان بازغی، هدی زین العابدین، سهیلا رضوی و مریلا زارعی به ایفای نقش پرداخته اند.

فیلم اسرافیل فیلمی ساخته ی آیدا پناهنده است که در سال ۱۳۹۵ ساخته شد. این فیلم دومین اثر بلند سینمایی پناهنده محسوب می شود. فیلم قبلی او به نام ناهید نیز مانند اسرافیل توانست با استقبال خوبی روبرو شود. در اسرافیل بازیگرانی چون هدیه تهرانی، پژمان بازغی، هدی زین العابدین، سهیلا رضوی و مریلا زارعی به ایفای نقش پرداخته اند. به نظر می رسد که آیدا پناهنده فضای شهرهای کوچک را برای فیلم های خود بیشتر می پسندد زیرا فیلم اسرافیل نیز مانند ساخته ی قبلی او، ناهید در شهری در شمال کشور ساخته شده است. این اتفاق به این لحاظ می تواند اتفاق خوبی باشد که مخاطب به یاد آورد که همه ی داستان های زندگی عادی و شخصیت های خاص تنها در تهران اتفاق نمی افتند و وجود ندارد. همچنین به لحاظ ازدیاد فضاهای فیلم های آپارتمانی و شهری، این موضوع می تواند تنوعی به همراه داشته باشد. در ادامه با معرفی معرفی فیلم اسرافیل با نت نوشت همراه باشید.

معرفی فیلم اسرافیل ؛ فیلمی با احساسات و مسائل ذهنی

داستان فیلم اسرافیل به نوعی سرباز شدن زخم های کهنه است. در ابتدای فیلم، با زنی رنج کشیده به نام ماهی (هدیه تهرانی) روبرو می شویم که در حال گذراندن روزهای سختی است. در همین روزهای سخت سر و کله ی عشق قدیمی او نیز پیدا می شود. وی از راه دوری آمده است و مخاطب می داند که این حضور او موقتی است. حضور موقتی می تواند انتظار ریتمی تند را در مخاطب ایجاد کند که این انتظار در فیلم اسرافیل پاسخ داده نمی شود.

مخاطب در میانه ی داستان با توجه به فضا، شخصیت پردازی و ریتم متوجه می شود که قرار نیست اتفاقی پر هیجان و یا معجزه ای در فیلم اسرافیل رخ دهد. فیلم اسرافیل مانند ناهید دارای روندی منطقی و شبیه به زندگی واقعی است. گویی زندگی جریان آرام و حتی کسالت بار خود را دارد اما ناگهان لمحه ای، نگاهی و یا حضور شخصی همه چیز را دچار تغییر و تحول می کند. این تغییر و تحول الزاما” اتفاق خاص و یا بیرونی را به دنبال ندارد اما دارای اثری عمیق است.

شاید مهم ترین اتفاق در فیلم اسرافیل واکنش شخصیت ها به اتفاقات پیرامون و سرنوشت شان است. نکته ی اصلی دیگر دو قسمتی شدن فیلم اسرافیل است. اسرافیل دارای دو داستان از هم دور و در عین حال نزدیک است. دو داستان به موازات یکدیگر و در پیوند با هم در دو مکان مجزا پیش می روند و در نهایت دارای یک پایان است که به تمام داستان های فیلم نظمی دقیق می دهد.

بهروز (پژمان بازغی) روزی شهر و وطن خود را به شکل فرار گونه ترک کرده است و حال در رابطه ای قرار دارد که طرف مقابلش نیز به وسیله ی او در حال فرار کردن است. به عبارتی یک فراری، فراری دیگری را فراری می دهد. در مقابل این فرار و تحرک، شخصیت ماهی قرار دارد. اوفرار نمی کند، تسلیم می شود.

شخصیت ماهی به گونه ای نظاره گر زندگی است. او با صبوری فزاینده اش تنها زندگی اش را مانند یک سوم شخص نگاه می کند گویی که او نیست که این همه مصیبت را از سر گذرانده است. زندگی سخت وی در راه رفتن، نگاه، سیمای او و حتی رابطه اش با عشق قدیمی اش نمود پیدا کرده است اما فریادی خفه شده در او وجود دارد که تا پایان ماجرا شنیده نمی شود. اما شخصیت های دیگر فیلم اسرافیل واکنش هایی عینی دارند. آن ها عصبانی می شوند، خشونت می کنند، تصمیم می گیرند و …  و این تنها ماهی است که تا پایان داستان هیچ تغییری نمی کند این زندگی است که او را راه می برد نه او زندگی را.

به طور خلاصه فیلم اسرافیل می تواند احساسات و مسائل ذهنی ویژه ای را مطرح کند که شاید هر انسانی به شکل پنهانی و یا علنی آن را تجربه می کند و قسمتی از ذهن وی همواره متعلق به این احساسات و یا تفکرات ذهنی باقی می ماند. اسرافیل فیلمی است که توانایی آن را دارد که مخاطب برای همیشه به مناسبت های مختلف به آن ارجاعی ذهنی داشته باشد.

فیلم اسرافیل کاری از آیدا پناهنده محصول سال ۱۳۹۵

فیلم اسرافیل کاری از آیدا پناهنده محصول سال ۱۳۹۵

به کانال تلگرام نت نوشت بپیوندید به صفحه اینستاگرام نت نوشت بپیوندید
برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذاید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو بالا