علمی

کتاب آبی پروژه تحقیقاتی رسمی آمریکا راجع به یوفو هاست!

کتاب آبی پروژه تحقیقاتی رسمی آمریکا راجع به یوفو هاست!

سال های سال است که برخی از مردم ادعا می کنند یک یا دو شی پرنده ی شبیه به نعلبکی یا بشقاب را در آسمان شب دیده اند. از مدتها پیش ایالات متحده تصمیم گرفته بود تا به طور رسمی به این ادعاها رسیدگی کند. جالب است بدانید که این پروژه تحت عنوان کتاب آبی شناخته می شود! در ادامه با نت نوشت همراه باشید.

معمولا در همه جای دنیا (نه فقط ایران) اکثریت ما کسی را می شناسیم که کسی را می شناسد که دوستش یک دوستی داشته که بشقاب پرنده ای را دیده است! سال های سال است که برخی از مردم ادعا می کنند یک یا دو شی پرنده ی شبیه به نعلبکی یا بشقاب را در آسمان شب دیده اند. از مدتها پیش ایالات متحده تصمیم گرفته بود تا به طور رسمی به این ادعاها رسیدگی کند. جالب است بدانید که این پروژه تحت عنوان کتاب آبی شناخته می شود! در ادامه با نت نوشت همراه باشید.

پروژه کتاب آبی و تب بشقاب های پرنده !

تشکیل پروژه ی کتاب آبی تقریبا مصادف با روزهایی بود که بحث دیدن یوفو ها در آسمان داغ شده بود و خبرهای زیادی مبنی بر دیده شدن بشقاب پرنده ها دست به دست می گشت. طبق گفته ی HISTORY، در آن سال خبرها در مورد بیگانگان و این قبیل موضوعات آنقدر داغ بودند که حتی رئیس جمهور وقت امریکا یعنی Harry S. Truman از شیوع یک هیستری همه جانبه در بین مردم می ترسید. هرچند که پروژه ی کتاب آبی تحقیقی توسط نیروی هوایی بود، اما CIA هم در سال ۱۹۵۳ با گردآوری گروهی از متخصصان برای کاوش در واقعیات و کاهش نگرانی های مردم در این قضیه دخیل شد. میزگرد رابرتسون (که نام خود را از سردسته ی این گروه، H.P. Robertson که فیزیکدان بنیاد تکنولوژی کالیفرنیا بود) ۳ روز خسته کننده به طول انجامید. این گروه شامل متخصصان نظامی و ارتشی، رایزن های “کتاب آبی” و دانشمندانی می شد که از قبل ویدیوها و عکس های مربوط به قضیه ی یوفوها را بررسی کرده بودند. در انتها، این میزگرد این طور تصمیم گرفت که پایه و اساسی برای آنچه که “فرضیه ی ماورای عالم خاکی” نامیده می شد وجود ندارد، بشقاب پرنده ها تهدیدی برای ما نیستند و ۹۰ درصد وقایعی که از آن ها برای اثبات دیده شدن بشقاب پرنده ها نام برده می شود قابل توضیح هستند. اما از آنجایی که تمامی اطلاعات این میزگرد تا سال ۱۹۷۹ از حالت محرمانه خارج نشده بود، مردم تا آن موقع به کلِ این پروژه هم مشکوک بودند و می گفتند شاید دولت با فریب ها و توطئه های خود قصد بازی دادن ما را دارد!

U F No

در ۱۷ دسامبر ۱۹۶۹، سخنگوی نیروی هوایی پایان پروژه ی کتاب آبی را اعلام کرد. اساسا، یکی از دلایل پایان دادن به این پروژه، به خاطر کاهش اعلام رویت بشقاب پرنده ها در بین مردم و همچنین یافته های سال ۱۹۶۸ “مطالعات علمی بر روی اشیا پرنده ی ناشناس” (که به عنوان گزارش Condon شناخته می شود. تیم تحت نظر دکتر ادوارد کاندون از دانشگاه کلرادو، اشیای ناشناخته ی پروژه ی کتاب آبی را بررسی می کردند) بود که بر روی موارد مشاهده ی یوفو کار کرده و آن ها را پیگیری می کردند و در آخر به این نتیجه رسیدند که دارند وقت خود را تلف می کنند. نیروی هوایی تصمیم گرفت تا کل این پروژه را متوقف کند، در حالی که تا آن زمان در پروژه ی کتاب آبی بر روی حدود ۱۲۰۰۰ مورد مشکوکِ مشاهده شده تحقیقات صورت گرفته بود.

اما پایان کار نیروی هوایی بر روی این موضوع باعث نشد تا “یوفو شناسان” هم دست از کار خود بکشند و از یافتن حقیقت نا امید شوند. البته ما فقط درباره ی نظریه پردازان توطئه صحبت نمی کنیم که فرضیه های وحشیانه ی خود درباره ی بیگانگان را در سراسر اینترنت پخش می کنند. برای مثال، درباره ی یکی از مشاوران سابق در پروژه ی کتاب آبی ، ستاره شناسی به نام J. Allen Hynek صحبت می کنیم. او در سال ۱۹۷۲ کتاب “تجربه ی یوفو: تحقیقی علمی” را نوشت که می تواند به عنوان میراث جاودانه اش در تاریخ ثبت شود. این نوشته شامل مقیاس Hynek، یک سیستم لیستی دارای ۶ آیتم برای طبقه بندی گزارشات دریافتی از مشاهدات بشقاب پرنده ها و مواجهه با فضایی ها می باشد. در سال ۱۹۷۳ هم، این شخص موفق به ایجاد مرکزی برای مطالعات یوفو شد.

منبع: curiosity.com

به کانال تلگرام نت نوشت بپیوندید به صفحه اینستاگرام نت نوشت بپیوندید
۲ دیدگاه

2 دیدگاه

  1. قبضینو

    ۸ خرداد ۱۳۹۷ at ۲۱:۲۱

    1+

    دارم کم کم به وجود ادم های فضایی اعتقاد پیدا می کنم.
    تشکر

    • محسن خانی

      محسن خانی

      ۹ خرداد ۱۳۹۷ at ۰:۴۸

      0

      سربلند باشید

پاسخی بگذاید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو بالا