سینمای جهان

تحلیل فیلم The Illusionist ساخته‌ی نیل برگر ، نبرد اساطیری خیر و شر

The Illusionist شعبده باز ساخته ی نیل برگر

The Illusionist یا شعبده باز نام دومین فیلم بلند ساخته ی نیل برگر کارگردان جوان و تازه کار است که در سال ۲۰۰۶ به روی پرده ی سینما رفت. در این فیلم ادوارد نورتون، پل جیاماتی و جسیکا بیل به ایفای نقش پرداخته اند. فیلم نامه ی شعبده باز برداشتی آزاد از داستان کوتاه آیزنهایم شعبده باز نوشته ی استیون میلهاوزر می باشد. این فیلم در بخش بهترین فیلم برداری نامزد جایزه ی اسکار شده است. همچنین شعبده باز در imdb توانسته است نمره ی ۷ را به خود اختصاص بدهد.

The Illusionist یا شعبده باز نام دومین فیلم بلند ساخته ی نیل برگر کارگردان جوان و تازه کار است که در سال ۲۰۰۶ به روی پرده ی سینما رفت. در این فیلم ادوارد نورتون، پل جیاماتی و جسیکا بیل به ایفای نقش پرداخته اند. فیلم نامه ی شعبده باز برداشتی آزاد از داستان کوتاه آیزنهایم شعبده باز نوشته ی استیون میلهاوزر می باشد. این فیلم در بخش بهترین فیلم برداری نامزد جایزه ی اسکار شده است. همچنین شعبده باز در imdb توانسته است نمره ی ۷ را به خود اختصاص بدهد.

بیشتر بخوانید: اقتباس چیست ؟ سینما، پلانی از ادبیات و …

تحلیل فیلم The Illusionist ، نبرد اساطیری خیر و شر

داستان فیلم The Illusionist در حوالی سال ۱۹۰۰ در شهر وین اتریش می گذرد. این فیلم درباره ی شعبده باز جوانی به نام آیزنهایم است که رابطه ی عاطفی خاصی با نامزد ولیعهد اتریش دارد. آن ها از کودکی دلداده ی یکدیگر بودند ولی از آن جایی که آیزنهایم یک رعیت و سوفی یک دوشس بود آن ها را از یکدیگر جدا می کنند و آن ها دیگر یکدیگر را نمی بینند تا زمانی که دوشس و ولیعهد به تماشای اجرای شعبده باز دعوت می شوند و ماجرای عاشقانه شان از سر گرفته می شود.

بیشتر بخوانید: نقد فیلم Blade of the Immortal تیغه جاودانه اثری از تاکاشی میکه ۲۰۱۷

فیلم The Illusionist “شعبده باز” روایت خطی ندارد و شروع آن از تقریبا قسمت های پایانی داستان است ولی با استفاده ی ماهرانه از فلش بک داستان را روایت می کند به شکلی که کمتر توجهی به سمت این روایت غیر خطی معطوف می شود. به نوعی فیلم “شعبده باز” را می توان به یک اجرای شعبده بازی مانند کرد. فیلم سه بخش دارد. بخش اول اجرای شعبده است. بخش دوم بهت و حیرت تماشاگر از اتفاقات رخ داده و بخش سوم حل معما. فیلم با شروع خود پایان بخش اول را اعلام می کند. او به ما نشان می دهد که شعبده در این جا به پایان می رسد. بخش دوم ساده ترین و خالی از جادو ترین روایت را دارد. همه چیز خیلی عادی ادامه پیدا می کند و حتی اتفاقات عجیب خیلی ساده رخ می دهد و بخش آخر حل معماست که باز هم با فلش بک ادامه پیدا می کند. شاید بتوان گفت که کارگردان با استفاده از ابزار جادویی سینما توانسته است قسمت هایی از فیلم را که می خواهد جادویی جلوه بدهد.

بیشتر بخوانید: تحلیل فیلم Good Bye, Lenin! ساخته ولفگانگ بکر

فیلم نامه ی فیلم The Illusionist بسیار حساب شده نوشته شده است. تمامی اجزا در آن به میزان لازم استفاده شده است و به خوبی می تواند احساسات را برانگیزد و از آن تعجب خلق کند. فیلم نامه به خوبی می تواند بیننده را با خود همراه کند و شخصیت ها را همانطور که می خواهد در ذهن بیننده تصویر کند و در پایان به او غافلگیری و حیرت زدگی را تقدیم کند.

شخصیت پردازی این فیلم شبیه فیلم های نبرد خیر و شر انجام گرفته است. آیزنهایم در غالب خیر ظاهر می شود و فردی مهربان و با حسن نیت است و عشق در اولویت زندگی ش قرار دارد در مقابل او ولیعهد قرار دارد. فردی که طمع مقام پادشاهی پدرش را دارد و می خواهد با توطئه این جایگاه را به دست آورد. فردی که کوچکترین علاقه ای به دوشس ندارد و تنها چیزی که از او می خواهد حمایت خانواده ی اوست و می خواهد با ازدواج به این حمایت دست پیدا کند. ولیعهد از انجام بدترین کارها برای رسیدن به مقصودش ابایی ندارد و در میان مردم هم چندان خوش نام نیست. او نماینده ی شر در این داستان است. آیزنهایم و ولیعهد یا به عبارتی خیر و شر برای به دست آوردن دوشس با یکدیگر مبارزه می کنند.

بیشتر بخوانید: معرفی انیمیشن Cars 3 کاری از کمپانی والت دیزنی و پیکسار

این همان نبرد اساطیری خیر و شر است که داستان آن از ابتدای خلقت وجود داشته است. البته این بار ماجرا کمی با داستان های پریان متفاوت است و شاهزاده همان مرد خوب قصه ها و ناجی شاهدخت نیست. هم خیر و هم شر ابزار لازم برای پیروزی را دارا هستند. هر دوشان انسان هایی باهوش و قدرتمندند و باید دید که کدام یک در این مبارزه پیروز می شوند. در این بین بازرس اوهل به عنوان یک انسان عادی که نه نیک است و نه بد ظاهر شده است. او می تواند فریب وعده های ولیعهد را بخورد و حاضر باشد به روی ناپسندی اعمال او چشم ببندد با این وجود به دنبال حقیقت می گردد و نمی گذارد که آن پایمال شود. می شود گفت که به عبارتی بازرس اوهل بیشتر بازیگر نقش سلاح در این داستان است که آن را گاهی خیر و گاهی شر در اختیار دارند و برد با کسی است که دیگری را از این سلاح خلع کند و با همان به او ضربه بزند.

می توان ستیز ولیعهد و شعبده باز را به یک دوئل تشبیه کرد که عقل و هوش در آن نقش اصلی را ایفا می کند و شبیه بازی شطرنج است. همین نکته این فیلم را به یک فیلم معمایی که دارای تم ملیح عاشقانه ای است تبدیل کرده است.

بیشتر بخوانید: معرفی فیلم It آن: قسمت اول از اندرس موچیتی

در واقع فضای معمایی فیلم The Illusionist توانسته است بسیار خوب عمل کند و بیننده را با مرموز بودنش میخکوب کند و اگر این نتوانست موثر واقع شود بار هیجانی و عاطفی فیلم قادر است این امر را تکمیل کند و در پایان با پایان بندی غیر منتظره ی فیلم همه چیز کامل می شود.

موسیقی فیلیپ گلاس در این فیلم بسیار زیبا عمل می کند. هم زمان هم می تواند بار عاطفی و هم بار هیجانی آن را تکمیل کنند. به نوعی موسیقی او حالتی شبیه رویا دارد. همانقدر رمز آلود و همانقدر احساساتی.

فیلم اجزای تاثیر گذارش را با یک فیلم برداری خوب تکمیل می کند. به خوبی می داند که در هر پلان چه طور باید تصویر برداری شود تا بهترین و تاثیرگذارترین نما گرفته شود. به عبارتی شاید بتوان هدف اصلی این فیلم را هدف اصلی شعبده بازی دانست. سرگرمی، مبهوت کردن و در انتها پیروزی خیر.

بیشتر بخوانید: سینمای تئو آنجلوپولوس با نگاهی به فیلم نگاهِ خیره‌ی اولیس، رویاهایت را ناتمام بگذار، باید برویم

فیلم The Illusionist در فضایی تاریخی ساخته شده است و به نظر تخیلی می آید اما نمی توان گفت که تمام داستان هایش ساختگی است. در سکانسی که آیزنهایم در کاخ سلطنتی نقاشی پدر ولیعهد یعنی امپراتور را با جادو گری می کشد این پرتره شباهت زیادی با پرتره ی فرانتس یوزف اول، امپراتور اتریش دارد. علاوه بر این فرانتس یوزف اول پسری به نام رودولف داشت که پس از کشتن همسرش دست به خودکشی می زند و هرگز به جانشینی او نمی رسد.

به کانال تلگرام نت نوشت بپیوندیدبه صفحه اینستاگرام نت نوشت بپیوندید
برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذاید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو بالا