ادبیات جهان

نقد رمان تفریحگاه خانوادگی نوشته‌ی یکتا کوپان، دیگر هیچ یک از آنها باز نمی گردد

نقد رمان تفریحگاه خانوادگی نوشته ی یکتا کوپان

در ابتدای مطلب نقد رمان تفریحگاه خانوادگی به شرح مختصری از بیوگرافی یکتا کوپان نویسنده این اثر می پردازیم. تفریحگاه خانوادگی عنوان رمانی از یکتا کوپان نویسنده‌ی اهل ترکیه است. این روزنامه نگار و نویسنده‌ی در سال ۱۹۶۸ در ترکیه متولد شده است.

در ابتدای مطلب نقد رمان تفریحگاه خانوادگی به شرح مختصری از بیوگرافی یکتا کوپان نویسنده این اثر می پردازیم. تفریحگاه خانوادگی عنوان رمانی از یکتا کوپان نویسنده‌ی اهل ترکیه است. این روزنامه نگار و نویسنده‌ی در سال ۱۹۶۸ در ترکیه متولد شده است. از او تا کنون چند رمان و داستان کوتاه منتشر شده است. مجموعه داستان او با نام طرز تهیه‌ی تنهایی در آشپزخانه‌ی عشق در سال ۲۰۰۲ برنده‌ی جایزه‌ی ادبی سعید فانک شده است. کاغذ کپی اثر بعدی اوست که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. کوپان در سال ۲۰۱۰ ناگهان دیدم که نیستی را نوشت این کتاب برنده‌ی جایزه‌ی ادبی یونس نادی شد. رمان تفریحگاه خانوادگی و مجموعه داستان دو شعر از دیگر آثار اوست. آثار او به زبان های گوناگونی ترجمه شده است.

بیشتر بخوانید: نقد رمان نان سال های جوانی نوشته هاینریش بُل، داغِ جنگ!

نقد رمان تفریحگاه خانوادگی نوشته‌ی یکتا کوپان

در آغاز نقد رمان تفریحگاه خانوادگی به خلاصه ای از داستان اشاره می کنیم. مزین دختر بزرگ خانواده ای ترک است. دختری شورشی اما غمگینی که از خواهر و پدر خود متنفر است. او در کودکی مادر خود را در اثر حادثه ای از دست داده است. او خواهر خود را مسبب این حادثه می داند و تمام عمر از او متنفر بوده است. پدرش مردی هوسباز است، مزین تمام عمر کودکی خود را شاهد درد و رنج مادر بوده است. و پدر هوسباز خود را مسبب این درد و رنج مادر می داند. او سال هاست که به دور از افراد خانواده‌ی خود زندگی می کند. حالا پدر در بستر بیماری است. بازگشت او به زادگاهش و خانه‌ی پدری و مواجه شدن با آدمهایی که جایی در زندگیش نداشته اند حال و هوای جدیدی را وارد زندگیش می کنند.

بیشتر بخوانید: تحلیل رمان عقاید یک دلقک اثر هاینریش بل

در ادامه‌ی نقد رمان تفریحگاه خانوادگی به راوی و محتوای روایت اشاره ای خواهیم داشت. راوی رمان مزین است که در ۲۸ فصل ماجراها را روایت می کند. روایت او بصورت روایت تو در تویی از زمان حال است که فلش بک هایی به زمان گذشته می زند. مزین در این رفت و برگشت زمانی به واکاوی شکل گیری زندگی کنونی اش می پردازد. مزین دختر کوچولوی درسخوان و مرتب مدرسه که همه از او راضی بودند در طی این سال ها به دختر تنها و بی هدف و انگیزه ای تبدیل شده است.او به بستر پدر می رسد و چیدم خواهر کوچکتری که از او متنفر است چند روز بعد از او می رسد. آنها ناچار هستند که پس از سال ها دوری و بی خبری در این فرصت کم با هم باشند و این سرآغاز شناخت یکدیگر است. حالا در این فرصت کم هر یک به گذشته نقبی می زنند و دنبال سر رشته ای می گردند که زندگی امروزشان را رقم زده است. مزین و چیدم به دلیل زندگی در یک خانواده‌ی پر از مسئله و مشکلات جدی هرگز نتوانسته اند خود را به خوبی بشناسند.

«تازه آن وقت بود که احساس کردم همه‌ی عمر چنان به زندگی خود نگریسته ام که انگار دارم به ویترین گرد و غبار گرفته‌ی یک مغازه‌ی سمساری نگاه می کنم.»

بیشتر بخوانید: تحلیل کتاب تماشای رنج دیگران نوشته‌ی سوزان سانتاگ

در نقد رمان تفریحگاه خانوادگی باید به این مطلب مهم توجه داشت که روایت یکتا کوپان در این رمان نوعی تقدس زدایی از خانواده و روابط خانوادگی است. خانواده و زندگی خانوادگی هرگز نتوانسته باعث پیوند این افراد با یکدیگر باشد و روابط پر از مشکلات و ناملایمات باعث شده که این افراد را از شناخت یکدیگر و خود باز دارد و تنها باعث ایجاد حس تنفر از خود و دیگران و بطور کلی زندگی شده است. در دل این روایت تلخ یکتا کوپان از زندگی این خانواده، مادربزرگ بعد از مادر تنها فردی که مزین از او خاطرات خوش دارد و او را دوست دارد. مادربزرگ همواره سعی می کند تا او را به ازدواج و تشکیل خانواده تشویق کند. او سعی دارد به مزین بقبولاند که خانواده اش یک استثنا هستند و او می تواند متفاوت از خانواده اش زندگی شیرینی را تجربه کند.

یکتا کوپان - Yekta Kopan

یکتا کوپان – Yekta Kopan

بیشتر بخوانید: نقد رمان سمفونی پاستورال نوشته‌ی آندره ژید، یک عاشقانه ی آرام

«خانواده یک درد بی پایان است. می دانی مادربزرگ، آن چرندیاتی که درباره‌ی قداست خانواده می گفتی اصلا نمی توانست مرا فریب دهد. همه اش چاخان بود. دلم می خواهد زمان بی اعتنا به ما جاری شود و خودش تصمیم بگیرد چه چیزهایی را پاک کند و چه چیزهایی را باقی بگذارد. اما نه، نه مادربزرگ، نمی توانم، عرضه اش را ندارم. اگر بتوانم فنر در رفته را جا بیندازم. شاید دیگر این قدر از همه بیزار نباشم. لطفا عصبانی نشو که این ها را برایت می گویم. خیلی دلم میخواست خبرهای خوبی هم به تو بدهم. اما دنیا هر روز بد و بدتر می شود. زندگی خیلی وقت ها، بیش تر از یک فحش نمی ارزد.»

نقد رمان تفریحگاه خانوادگی را با نگاهی به فرم و ساختار این رمان به پایان می بریم. این رمان بر مبنای الگوی سفر قهرمان است. شخصیت اصلی داستان که دارد زندگی روزمره اش را می گذراند بنا به حادثه ای به سفری دعوت می شود. در این سفر رنج و گنج با هم در انتظار او هستند. او پس از طی ماجراهایی در سفر خود به زندگی عادی باز می گردد. اویی که دیگر همانی نیست که بوده است و قهرمان که در جهان دیگر به سعادت رسیده است دیگر به زندگی عادی خود باز نمی گردد. مزین و چیدم در پایان سفر دیگر همانی نیستند که بودند. و پس از رنج های بسیار حالا به آرامش نسبی رسیده اند و خود را یافته اند.

بیشتر بخوانید: مروری بر رمان مردی به نام اوه نوشته‌ی فردریک بکمن

«باید سال های پیش همه‌ی این چیزها را بین خودمان حل می کردیم، اما نشد. من نتوانستم. همیشه خجالت می کشیدم. فکر می کردم اصلا دوستم نداری. اما حالا دیگر پیزی برای از دست دادند ندارم. تو هم نداری. از این به بعد، این راه را با هم طی می کنیم. من پرچانگی را بهت یاد می دهم و تو هم جسارت را یادم بده.»

برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو بالا