سینمای جهان

معرفی انیمیشن Toy Story داستان اسباب بازی کاری از جان لستر

داستان اسباب بازی فیلمی از جان لستر محصول 1995

Toy Story یا داستان اسباب بازی نام انیمیشن بلند، ساخته کمپانی پیکسار است. انیمیشنی که در قالب سه بعدی و در سال ۱۹۹۵ به پرده سینماها راه یافت. نویسندگی و کارگردانی قسمت اول این سه گانه بر عهده جان لستر بود. Toy Story را می‌توان انیمیشنی دانست که شروع همه چیز بود.

Toy Story یا داستان اسباب بازی نام انیمیشن بلند، ساخته کمپانی پیکسار است. انیمیشنی که در قالب سه بعدی و در سال ۱۹۹۵ به پرده سینماها راه یافت. نویسندگی و کارگردانی قسمت اول این سه گانه بر عهده جان لستر بود. Toy Story را می‌توان انیمیشنی دانست که شروع همه چیز بود. شروع فیلم های بلند سه بعدی که مخاطب جدی داشتند. آغازی که انیمیشن را به عنوان بهترین های هر سال در مراسم اسکار، تبدیل به جایگاهی تثبیت شده کرد. همه چیز با پیکسار آغاز شد. کمپانی که استیو جابز پس از خروجش از اپل آن را پایه گذاری کرد و ۱۰ سال طول کشید تا پدیده ای به نام Toy Story را معرفی کند. پدیده ای که در سه رشته نامزد دریافت جایزه اسکار شد و جان لستر اسکار دستاورد مخصوص به عنوان جایزه ویژه آن سال را دریافت کرد.

انیمیشن Toy Story داستان اسباب بازی کاری از جان لستر

Toy Story روایت گر داستان مجموعه اسباب بازی هایی است که متعلق به کودکی به نام “اندی” است. اسباب بازی هایی که هنگام حضور نداشتن اندی جان می‌گیرند و جامعه ی کوچکی در همان اتاق برای خود تشکیل می‌دهند. همه چی آرام است و رهبری اسباب بازی ها به عهده عروسکی گاو چران به نام “وودی” است که صداپیشگی اش بر عهده تام هنکس است. چرا که “وودی” عروسک محبوب اندی است و او را دوست می‌دارد. همه چیز طبق روال معمول عروسکان به پیش است، تا تولد اندی که او عروسکی به نام “باز لاتیر” را هدیه می‌گیرد. هدیه ای که بلافاصله به اسباب بازی محبوب اندی بدل می‌گردد. به ثانیه ای وودی محبوبیت قبلی خود را از دست می دهد و این آغاز ماجراجویی های قسمت اول “داستان اسباب بازی” است.

خصلتی که انیمیشن های پیکسار را همیشه یک سرو گردن بالاتر از دیگر کمپانی های رقیب قرار داده است، نوع نگاه این کمپانی به مقوله انیمیشن است. پیکسار انیمیشن هایش را تنها مختص کودکان نمی‌سازد. سازوکاری که برای ساخته هایش در نظر می‌گیرد عموما پوسته ای ظاهری دارد که کودکان را جذب کند. سپس در لایه های پسین اثَرَش سرشار از نوستالژی و مفاهیم اخلاقی و گاها فلسفی است. راهی که پیکسار با داستان اسباب بازی آغاز کرد و نمونه های تکمیل شده اش با وقار و عمق بیشتری در انیمیشن های “بالا“، “وال-ی“، “درونِ بیرون” نمود بصری پیدا کرد. عمقی که از درون آن قسمت سوم Toy Story متولد شد. قسمتی که یکی از بهترین تجربه های انیمیشن در تاریخ سینما است.

داستان اسباب بازی فیلمی از جان لستر محصول 1995

داستان اسباب بازی فیلمی از جان لستر محصول ۱۹۹۵

فیلم Toy Story از لحاظِ روایت داستان و شخصیت پردازی کاراکترهایش هوشمند عمل می‌کند. داستانِ منسجمی که داستان اسباب بازی به پیش می‌برد دارای گره های متعددی است که فهم آن برای کودکان آسان و دیدنش برای بزرگسالان لذت بخش است. شخصیت پردازی که “جان لستر” از اسباب بازی ها ارائه می دهد، حقیقتا به یاد ماندنی است. شخصیت هایی که باور پذیر اند و ما را با خود همراه می‌کنند. شخصیت “وودی” بی‌شک گل سر سبد این مجموعه است. کاراکتری که با گذشت ۲۲ سال از اکران قسمت اول، هیچگاه به فراموشی سپرده نشده است. شخصیت پردازی قوی و روحی که “تام هنکس” به وودی منتقل می کند، لحظه به لحظه شوقمان را برای قسمت چهارم این مجموعه که قرار است تابستان ۱۳۹۸ اکران شود را افزایش می‌دهد. همچنین شخصیت “باز لایتیر” که “تیم آلن” صداپیشگی اش را بر عهده دارد نیز از دیگر کاراکتر هایی است که وودی را تکمیل می‌کند و ترکیبی به یاد ماندنی را به نمایش می‌گذارد.

Toy Story شروع یک مسیر زندگی است. مسیری که دنیای کودکان را نشان می‌دهد. دنیایی وابسته به خیالات، پاکی و دوست های خیالی. دوستانی که نبودشان بزرگترین غم ها را بر قلبمان وارد می‌کنند. غمی که ساعتی بعد جای خود را به خوشحالی می‌دهد. همان اندازه دلسوزانه و همان اندازه متغیر. دنیایی که Toy Story برای ما تصویرسازی می‌کند پر از درس است. از حسودی هایی که دوستی ها را قوی تر می‌کند تا قلب هایی که برای  عزیزان می‌تپد. فداکاری هایی که آموزش می‌دهد. اتحادی که یا آور می‌شود. همه و همه درس است. نکته ایی که کودکان و بزرگ سالان به راحتی قبولش می کنند. راه هایی که بر ناخودآگاه تاثیر می‌گذارد.

در نهایت؛ Toy Story دنیایی را تخیل می کند که موازی دنیای ماست. دنیای احترام به هم نوع و دیگر اشیا است. دنیایی که همانند‌ش را در محصول جدید شبکه “HBO” یعنی “وست ورلند” مشاهده کرده ایم. دنیایی که اعمال ما ممکن است مسیر زندگی را تغییر دهد. نه فقط مسیر زندگی آدمیان. تأثیری که ممکن از بر بعد های دیگر رخ دهد. بی جان هایی که باعث رنجیدنشان شویم. ایده ای به همان اندازه مضحک و به همان اندازه تأمل برانگیز. “داستان اسباب بازی” یک قله است. قله ای که سالیان سال به عنوان مرجع یاد خواهد شد. مرجعی که راه آینده است. آینده ای که تخیل کردنش باید به اندازه واقعی بودنش فلسفی باشد.

داستان اسباب بازی فیلمی از جان لستر محصول 1995

داستان اسباب بازی فیلمی از جان لستر محصول ۱۹۹۵

برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو بالا