سینما

تحلیل فیلم مصادره کاری از مهران احمدی، مصائب و بد شانسی های یک پدر و پسر

مصادره کاری از مهران احمدی

تحلیل فیلم مصادره کاری از مهران احمدی، مصائب و بد شانسی های یک پدر و پسر! مصادره نخستین ساخته مهران احمدی در مقام کارگردان، در این ژانر سینمایی قرار می گیرد. با حضور رضا عطاران، چهره ی شناخته شده در این سبک. اما متاسفانه باید گفت “رضا عطاران” این فیلم چندان تفاوتی با “رضا عطاران” دیگر فیلم های هم سیاقش مانند نهنگ عنبر ساخته سامان مقدم و… ندارد.

سینمای کمدی ایران در گیشه بیش ترین فروش را نسبت به سایر آثار تولید شده در ژانر های دیگر را داراست. این فروش موفق لزوما به معنای خوب بودن این آثار نمی باشد. چرا که معمولا بیشتر این فیلم ها در پایین ترین سطح کیفی و کمی قرار دارند. فیلم مصادره نخستین ساخته مهران احمدی در مقام کارگردان، در این ژانر سینمایی قرار می گیرد. با حضور رضا عطاران، چهره ی شناخته شده در این سبک. اما متاسفانه باید گفت “رضا عطاران” این فیلم چندان تفاوتی با “رضا عطاران” دیگر فیلم های هم سیاقش مانند نهنگ عنبر ساخته سامان مقدم  و… ندارد. در مصادره هم ما با کاراکتر ابله و ساده ای به نام اسماعیل رو به رو هستیم که به خاطر همین دو ویژگی رفتاری اش دچار بزرگترین بدشانسی ها و اتفاقات می شود. کاراکتری که پیش تر نمونه اش را در قالب هوشنگ در فیلم نهنگ عنبر دیده بودیم. بنابراین در مصادره ما با شخصیت کمدی جدیدی رو به رو نمی شویم. گرچه فیلم هر چه تمام تر سعی دارد که به دور از لوده بازی های این قیاس آثار از تماشاچی خنده بگیرد و در دام مسخرگی و ابتذال نیفتاد اما متاسفانه موقعیت های چندان طنازانه ای هم خلق نمی کند و در نهایت لبخندی است که سر یکی دو تا صحنه ی بازی های کلامی و از این دست شوخی ها بر لب می نشیند.

فیلم مصادره سعی کرده تا جایی که امکانش هست با فراتر گذاشتن پایش از خطوط قرمز مانند شبیه سازی خواننده های پیش از انقلاب مانند ابی و یا خواندن ترانه های آن ها مانند سوغاتی از هایده و یا شوخی با شبکه های ضدانقلابی و نشان دادن بی حجابی از طریق بازیگر زن خارجی، فضای باز تر و طنازانه تری را برای خودش خلق کند، اما خب واقعا این دست موارد بیشتر جنبه نوستالژیک به خود می گیرند تا شوخی و خنده.

شخصیت پسر اسماعیل به نام زکریا (هومن سیدی) نیز از خامی رنج می برد. او در ابتدا به عنوان شخصیتی محافظه کار در جنبش های اعتراضی لس آنجلسی بر ضد حکومت معرفی می شود و پدرش را از شرکت در این مراسم منع می کند ولی در نهایت همان اوست که در دادگاه حکومتی با شعار دادن، می خواهد زمین های مصادر ه ای پدرش را پس بگیرد و در دام پلیس ایران می افتد.

چنین رفتار متناقضی با توجه به آنچه پیش تر از او شناخته ایم چندان قابل پذیرش نیست. چرا که اصلا درام داستانی هم از همین گرفتن زکریا شروع می شود و ما با اعترافات اوست که وارد داستان پدرش می شویم. گرچه از لحاظ بدشانسی و بلاهت نیز به اسماعیل شباهت دارد. گویی یک شخصیت را در دو کالبد می بینیم.

اما نکته چشم گیر مصادره، فیلم برداری اش است. اصولا در سینمای کمدی به جنبه های هنری و فنی اثر چندان توجهی نمی شود. اما مصادره با انتخاب مسعود سلامی، فیلم بردار کاربلدی که اعجاز سیاه و سپیدش را پارسال در فیلم خفه گی به کارگردانی فریدون جیرانی نشان داد، سعی دارد حداقل استاندار های فنی یک فیلم را رعایت کند.

قاب های خوش آب و رنگ و متناسب با فضای فیلم و ترکیب بندی های سینمایی، اثر را هویت دیگری بخشیده و به فیلم های روز امریکایی نزدیک کرده است. چنانکه می بینیم بخش نسبتا قابل توجهی از داستان نیز در امریکا می گذرد. از دیگر امتیاز های مصادره، تیتراژ جالب آن است. اصولا در سینمای ایران به تیتراژ فیلم ها توجه چندانی نمی شود. در صورتی که تیتراژ می تواند به عنوان شناسنامه ی اثر رفتار کند و شناخت کلی از فضا و دنیای فیلم به مخاطب بدهد و از این نظر، بخش مهمی از یک فیلم سینمایی است.

مصادره با نمایش ابژه هایی چون کوکا کولا، کلاه کابویی و مواردی از این دست، دید کلی از جغرافیایی اثر را به بیننده منتقل می کند و از این نظر از سایر آثار هم پیاله اش پیشی می گیرد. با توجه به موارد گفته شده در بالا، مصادره تمام سعی اش را می کند که قدمی فراتر از سینمای کمدی ایران بگذارد و به اصطلاح سخیف نباشد. گرچه قدمی است هرچند کوچک اما می توان تا حدی به آینده ی کاری مهران احمدی به عنوان کارگردان و سینمای طنازانه ی ایران امیدی هرچند کوچک بست.
شانس سیمرغ مصادره به کارگردانی مهران احمدی؛
مسعود سلامی برای فیلم برداری

 

مصادره کاری از مهران احمدی

مصادره کاری از مهران احمدی

به کانال تلگرام نت نوشت بپیوندید به صفحه اینستاگرام نت نوشت بپیوندید
برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذاید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو بالا