سینمای جهان

تحلیل فیلم MAN ON THE MOON مرد روی ماه کاری از میشل فورمن

MAN ON THE MOON

فیلم MAN ON THE MOON یا مرد روی ماه اثری کمدی-درام آمریکایی ساخته شده در سال ۱۹۹۹ می باشد. فیلم MAN ON THE MOON دربارهٔ زندگی اندی کافمن با بازی جیم کری است. این فیلم توسط میلوش فورمن کارگردانی شده است. در ادامه با تحلیل فیلم MAN ON THE MOON با نت نوشت همراه باشید.

فیلم MAN ON THE MOON یا مرد روی ماه اثری کمدی-درام آمریکایی ساخته شده در سال ۱۹۹۹ می باشد. فیلم MAN ON THE MOON دربارهٔ زندگی اندی کافمن با بازی جیم کری است. این فیلم توسط میلوش فورمن کارگردانی شده است. در ادامه با تحلیل فیلم MAN ON THE MOON با نت نوشت همراه باشید.

“من دوست دارم از شما تشکر کنم که فیلم من را می بینید.”

او نگران این است که از پای صحبتش بلند شویم و بی اعتنا نسبت به حرف هایش صحنه را ترک کنیم. او، از ما و برداشت های ما می ترسد. زندگی اجتماعی اش را دوست ندارد اما آرزو می کند که رفتارهایش را بفهمیم. “اندی کافمن” می خواهد که ما او را بسان یک جامعه زودگذر ننگریم و برایش تامل کنیم وقت بگذاریم.

بیشتر بخوانید: معرفی فیلم بوی خوش زن Scent of a Woman از مارتین برست

از انسان ها دوری می کند چرا که همان ها عامل انزوای او شده اند. در بچگی برای اسباب بازی هایش اجرای نمایش داشت و همین دلیلِ نگرانی و ناراحتی والدینش می شد. پدرش همیشه به او می گفت: تماشاگر یک انسان است. انسانی که زندگی می کند و نفس می کشد.

اندی احمق نیست. او جهان بینی اش به بیماریِ شباهت جهانی آغشته نشده است. او دلش می خواهد به آوای حیوانات ارج دهد، لیوان مشروب را روی سر مخاطبش خالی کند، ساعت ها بر روی صحنه به خوانش یک کتاب قطور مشغول شود، جان پیرزنی را در ملاءعام بگیرد و نهایتا با لبخندی بسان پسر بچه ای بی دست و پا، مرز بین واقعیت و شوخی را به سخره گیرد.

بیشتر بخوانید: معرفی فیلم Amour عشق کاری از میشائیل هانکه

MAN ON THE MOON مرد روی ماه کاری میلوش فورمن محصول ۱۹۹۹

MAN ON THE MOON مرد روی ماه کاری میلوش فورمن محصول ۱۹۹۹

تفهیمِ واقعیتِ ذهن، کنشی عمیق و بعضا نشدنی و خنده دار است و توشیح آن سخت ترین بیان موجود را رقم می زند.

این همانیِ مستقیمی بین طرد شدگی و بصر محوری یک اجتماع وجود دارد. زمانی که صداقتِ رفتاری، بلوغ یک شخص را سبب می شود و شکل گیری او را در این مسیر ممکن می سازد که از پس گنداب ها و رخنگیِ سیاهی، روشنی بیند و امید، نگره هایی خارج از گود و متعصب، او (شخص) را طبقه بندی می کنند و با واژه هایی به شدت نارسا و بی معنی چهارچوبی خشک را رقم می زنند. در حقیقت برای هر انسان یک عنوان و یک صفت را دارا می شوند.

بیشتر بخوانید: معرفی فیلم The Terminal از استیون اسپیلبرگ ؛ “از همه جا مانده”

اما چقدر این صفات، واقعیت انسان را (چه در حوزه ی فیزیکی و چه در حوزه متافیزیکی) می تواند شرح دهد و شامل باشد؟ در دنیایی که واژه ها نه تنها مکملِ رفتارها نیستند و در شرح، حقیر به حساب می آیند، تا چه حد می توان به آن ها استناد کرد؟

دنیای امروز پر از دهان های باز و ذهن های خالی است، پر از مدعیان غیر حقیقی که با تفکرات زرد و مصرفیِ خویش تقاضای دیده شدن و البته پذیرفته شدن را فریاد می دهند. تفکرات صُلبی که حتی از اندیشه در حدود رادیکال هم محروم اند و در جهان بینی خویش تعریفی از آن ندارند و نخواهند داشت، چرا که مایعِ زخیم و بدخیمی بر شبکیه چشمان شان حکم رانی می کند و آن ها را غریب با انعطاف، خروجی می گیرد.

پس چه بر جای خواهد ماند؟
هیچ؛
جز نگاره ای محو و رنگ باخته
که چو من شاهد مرگ را در آغوش می کشد
در خلوت تلخِ تنهایی
و زمان
آن پیرِ خود پرست
روز از پیِ روز؛ می خراشدش به زِبری پرهای ناسوده ی خویش ….

بیشتر بخوانید: معرفی فیلم همشهری کین Citizen Kane فیلمی از اورسن ولز ؛ “عمیق تر نگاه کن”

روایت زندگی در MAN ON THE MOON یک نمایشنامه کمدیِ لوس و گاها خنده دار است که برای زمانِ حضورِ آدمی بر صفحه گرانشی نوشته می شود که در انتها و در واپسین سطور اوراق این داستان، کرکتر اصلی مجبور به ترکِ صحنه می شود و توسط پرسوناژهای دیگر که حال نقش اصلی را حامل شده اند، به منفی یک می رود و در بی نهایتی ساکن و ساکت، آرام می گیرد.

به زعمِ مگریت “جنگ بزرگ” ماحصلی است که ما به آن دچار هستیم. به این معنا که، هرآنچه نمایان است در جهت پنهان کردن چیز دیگری است. حال با این توصیف؛ مرز بین نمایان و نابیت (پنهان) چیست؟ مرز بین شوخی و حقیقت چگونه شکل می گیرد؟ اساسا مرزی وجود دارد و یا تمام روایات صرفا شرح یک مرز است؟ مرزی ذهن ساخته و یا ملموس؟

مرز را می توان یک حقیقتِ شخصیِ وابسته به جهان بینی فرد، وابسته به تجربه به فرهنگ به زیست شناخت و در جهت شفاف آن قدم زد.

بیشتر بخوانید: مروری بر زندگی مارتین اسکورسیزی “یک فیلم برای خودم، یک فیلم برای آن‌ها”

اندی کافمن کسی است که برای پنهان کردن بزرگ ترین جنگ درونی اش به پا خواست و به سمت محو کردن مرز، به صحنه رفت. و ما ناظرانِ مات و راکد او را دست کم گرفتیم و تمام نمایش هایش را متضاد با ذائقه ی مُدگرایِ خویش خواندیم. او با ما شوخی کرد و تفهیم کنش های ذهنی و مشخص کردن دقیق مرز را آخرین خط از اوراق دفتر زندگی خواند.

مرز همان مرگ و زندگی است که هیچ اندیشه ای را گریز نمی شود.

” من فقط می خوام بگم، تا وقتی که دوباره همدیگرو ببینیم، خواهش می کنم یادتون باشه؛ در این دنیای دوستانه ی دوستانه؛ برای روزهایی چنین شاد، چنین شبهایی پر از رویا؛ چرا باید هر قلبی تنها باشه! آره، این یه دنیای دوستانه ی دوستانست. “

MAN ON THE MOON مرد روی ماه کاری میلوش فورمن محصول ۱۹۹۹

MAN ON THE MOON مرد روی ماه کاری میلوش فورمن محصول ۱۹۹۹

به کانال تلگرام نت نوشت بپیوندید به صفحه اینستاگرام نت نوشت بپیوندید
برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذاید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو بالا