سینمای جهان

نقد فیلم The Killing of a Sacred Deer کشتن گوزن مقدس کاری از یورگوس لانتیموس

نقد فیلم The Killing of a Sacred Deer کشتن گوزن مقدس

کشتن گوزن مقدس یا The Killing of a Sacred Deer عنوان فیلمی است به کارگردانی یورگوس لانتیموس که در جشنواره کن ۲۰۱۷ اولین نمایش خود را تجربه کرد.

کشتن گوزن مقدس یا The Killing of a Sacred Deer عنوان فیلمی است به کارگردانی یورگوس لانتیموس Yorgos Lanthimos که در جشنواره کن ۲۰۱۷ اولین نمایش خود را تجربه کرد. فیلم فضاهایی در روانشناسانه و گاها ترسناک را به تصویر می‌کشد و بازیگران مطرحی نظیر نیکول کیدمن و کالین فارل در آن به ایفای نقش پرداخته‌اند. همانطور که از عوان فیلم مشخص است، کشتن گوزن مقدس The Killing of a Sacred Deer برگرفته از یک داستان از اساطیر یونان نوشته اوریپید است. در ادامه با نقد فیلم The Killing of a Sacred Deer کشتن گوزن مقدس با نت نوشت همراه باشید.

کشتن گوزن مقدس یا The Killing of a Sacred Deer داستان جراح قلبی مشهور را روایت می‌کند که همراه همسر و دو فرزندش در حال گذران زندگی هستند. چندی بعد بیننده با پسری همراه می‌شود که رابطه‌اش از همان ابتدا با دکتر خلق سوال می‌کند. او کیست؟ رابطه‌اش با دکتر چیست؟ ولی در ادامه این کمترین دغدغه ایست که با آن مواجه هستیم.

بیشتر بخوانید: مروری بر آثار یورگوس لانتیموس

نقد فیلم The Killing of a Sacred Deer کشتن گوزن مقدس

پیش از آغاز نقد فیلم The Killing of a Sacred Deer کشتن گوزن مقدس باید گفت بر طبق اساطیر یونان (گاها در دیگر تمدن ها)، گوزن نماد تقدس به شمار می‌رفته است و تعرض به این قداست و کشتن آن دارای تبعاتی است. آن هم از نوع قربانی کردن. گویی هنگامی که پادشاه “آگاممنون” در بیشه مقدس “آرتمیس” به ناگاه گوزنی را می‌کشد، دیگر چاره‌ای برایش نمانده و مورد غضب خدایان قرار گرفته است. برای بخشودگی تنها راه چاره‌اش قربانی کردن دخترش “اینفیگنیا” است.

بیشتر بخوانید: معرفی فیلم Source Code کد منبع ساخته‌ی دونکان جونز

نقد فیلم The Killing of a Sacred Deer کشتن گوزن مقدس کاری از یورگوس لانتیموس

نقد فیلم The Killing of a Sacred Deer کشتن گوزن مقدس کاری از یورگوس لانتیموس

برای نقد فیلم The Killing of a Sacred Deer کشتن گوزن مقدس باید گفت “یورگوس لانتیموس” را پیشتر با فیلم های “دندان نیش” و “خرچنگ” به یاد داریم. کارگردانی به شدن نکته بین، هنرمند و به نوعی استاد در بیرون کشیدن مفاهیم استعاره ای. این بار نیز وی به سراغ خلق رفته است. خلق فضایی سوررئال در بستر رئالیسم مضحک و صد البته خودآگاه و فکر شده. رئالیسمی سرشار از فیک بودن. روابطی مصنوعی که در ذوق می‌زند. اما به یکبارِ مخاطب متوجه می‌شود که تمام فضا سازی این فیلم متفاوت است. اصلا دنیای تصویر شده دنیای واقعی نیست و کارگردان سعی دارد این فضاها را با فضاسازی القا کند، نه با دادن اطلاعات مستقیم. فضاها و روابطی که در این فیلم شاهد هستیم بی شباهت با شاهکار “دیوید لینچ”، یعنی “بزرگراه گمشده” نیست. همان قدر غیر واقعی و همانقدر شک بر انگیز.

بیشتر بخوانید: تحلیل فیلم Stranger than Fiction ، اگر زندگی‌مان یک داستان باشد…

فیلم های “یورگوس لانتیموس” از تم های سورئالیستی همواره بهره برده‌اند و این بار وی علاوه بر خلق این نوع از فضا، نوعی از سادیسمِ متعادل را نیز وارد این فضا سازی کرده است. سادیسمی که در طی گذر سالیان کارگردانان متعددی وارد این نوع فضا سازی از سینمای آزار شده اند. اما نکته‌ای که فیلم The Killing of a Sacred Deer را اندکی متمایز می‌کند این است که هیچ گاه غرق در این فضاهای هیستریک نمی‌شود و آزارش را بیشتر بر رو ذهن متمرکز می‌کند. البته که تماشا کردن “کشتن گوزن مقدس”، شاید حتی برای دوست داران سینما نیز مشکل و بی معنی بنماید. مسئله ای که این فیلم و فیلم مادر! را در یک طیف جدای از جریان سینما قرار می‌دهد. جریانی که حتی مانیفستی تندتر و جدی تر نسبت به سینمای کلی جهان دارد.

بازی “کالین فارل” و “نیکول کیدمن” و حتی کودکان در فیلم The Killing of a Sacred Deer در سطح بالایی قرار دارد. “کالین فارل” که این دومین همکاری وی پس از فیلم “حرچنگ” با “یورگوس لانتیموس” است، این بار بیشتر به نقشش نزدیک می‌شود. شخصیتی از یک جراح نشان می دهد که مغرور از بیرون و متزلزل از درون است. و بیننده تک تک این عواطف را در بازی وی مشاهده می‌کند.

بیشتر بخوانید: فیلم THE WALK بند باز به کارگردانی رابرت زمکیس, تقدیم به پابلو نرودا

در ادامه نقد فیلم The Killing of a Sacred Deer کشتن گوزن مقدس باید گفت “استیون” این جراح مغرور در حین مستی جراحی مردی را انجام می‌دهد و آن مرد در حین عمل می‌میرد. پس از گذر ماه‌ها وی برای جبران اعمالش، خود را به پسر آن مرد نزدیک می‌کند. ولی پسر تنها از او یک خواسته دارد که اگر یکی از اعضای خانواده اش را نکشد، یک به یک تمام خانواده استیون ابتدا فلج و سپس خواهند مرد. اینجاست که با دنیای وارونه فیلم طرف می‌شویم. دنیایی که در آن پلیسی وجود ندارد و هرکس در کمترین زمان عقوبت کار خود را خواهد دید. عدالتی از جنس فرا زمینی و ترکیبش با پوچی که به شکل مجرد محض به تصویر در آمده است. روابطی تک به تک و غرق شده در کِرمی تنیده در هم به نام عقده جنسی. مغزِ مریضِ متعفنِ این روزها.

دنیایی که “یورگوس لانتیموس” به تصویر می‌کشد عملا نیاز به حراست ندارد. هرکس عقوبت کارش را خواهد دید مگر تاوانش را بدهد. حقیقتا سکانس های مربوط به شکنجه “مارتین” همان پسرک خواهان عدالت پدرش، اوج هیستریک بودن و غیر قابل فرار بودن عقوبت را به رُخ می‌کشد. و سکانس فاینال فیلم، جایی که استیون دیگر تسلیم عدالت می‌شود. باید از بین اسماعیل هایش یکی برای قربانی برگزیند. اما تزلزل شخصیتی‌اش به تصادف اقتدا می‌کند. بی شک سکانس اوج فیلم همین لحظه است که بیننده را میخکوب آن چند دقیقه می‌کند.

بیشتر بخوانید: معرفی فیلم Detroit اثری از کاترین بیگلو

در نقد فیلم The Killing of a Sacred Deer کشتن گوزن مقدس باید گفت این فیلم از جنس همان فیلم هایی است که سینما به خاطر آن زنده است. هنرِ تلخِ گزنده. هنری که از مخاطبش جلو می زند و او را به تحرک باز می‌دارد. به پیشرفت، به تفکر و تعمق. فیلم هایی مانند “کشتن گوزن مقدس”، “مادر!” و حتی “خرچنگ”، فیلم هایی هستند که فرای بهتر یا بدتر بودنند. فیلم هایی که هیچ گاه برای جوایز و گیشه ساخته نشده اند و رسالتشان به چالش کشیدن بنیاد هاست. تخریبی است که می‌خواهد از درونش انسان را نظاره گر باشد. ولی هنوز از انسان تا انسان راه زیادی برای تفکر مانده است.

نقد فیلم The Killing of a Sacred Deer کشتن گوزن مقدس

نقد فیلم The Killing of a Sacred Deer کشتن گوزن مقدس

بیشتر بخوانید: معرفی فیلم Jumanji: Welcome to the Jungle جومانجی: به جنگل خوش آمدید ۲۰۱۷

برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو بالا