سینمای ایران

نقد فیلم خوک کاری از مانی حقیقی، کلاژی یکدست

نقد فیلم خوک

در نقد فیلم خوک ، باید گفت در وهله ی اول با داستان ساده و پیرآموزی رو به رو هستیم، داستان فیلم خوک حول محور کارگردان ممنوع الکاری به نام حسن کسمایی می‌چرخد که در بلک لیست یا لیست قتل، قاتل زنجیره ای(خوک) قرار گرفته است، قاتلی که قربانیانش را از بین اهل هنر انتخاب می کند، ذبحشان می کند و واژه ی خوک را روی پیشانیشان می نویسد.

فیلم خوک، تازه ترین اثر مانی حقیقی، گروتسک خوش رنگ و لعابی است که در پس این فرم خوش رنگ و لذت بخش، زیرساخت های بد فرم و کج و معوج و سست یک جامعه را بازتاب می دهد. تا اینجای کار باید به مانی حقیقی گفت دست مریزاد که در نمونه ای کم نظیر در سینما توانسته به صراحت، مفاهیم سنگینی را برای مخاطب بازگو کند. در ادامه با نقد فیلم خوک همراه نت نوشت باشید.

نقد فیلم خوک

در نقد فیلم خوک ، باید گفت در وهله ی اول با داستان ساده و پیرآموزی رو به رو هستیم، داستان فیلم خوک حول محور کارگردان ممنوع الکاری به نام حسن کسمایی می‌چرخد که در بلک لیست یا لیست قتل، قاتل زنجیره ای(خوک) قرار گرفته است، قاتلی که قربانیانش را از بین اهل هنر انتخاب می کند، ذبحشان می کند و واژه ی خوک را روی پیشانیشان می نویسد.

بیشتر بخوانید: تحلیل فیلم شعله ور به کارگردانی حمید نعمت الله؛ اتفاق‌های تصنعی و آبی بر آتش

داستان خوک در برخورد اول ساده و از پلان اولیه ی فیلم مخاطب را همراه می سازد. مخاطب تقریبا می داند با چه فیلمی سر و کار دارد. در نقد فیلم خوک می رسیم‌ به ابعاد دیگری که فیلم مد نظر دارد، ابعادی که به سادگی درک نمی شود. خوک طنز تیره و تار اجتماعی است که رگه های سورئالیستی هم در آن می بینیم. برای تحلیل و نقد فیلم خوک ، باید تمام ارجاعات فیلم را بتوان درک کرد و لازم است تا تمام وجوه آن بررسی و درک شود و به کلیتی که خوک نام گرفته است، رسید.

پوستر فیلم خوک به کارگردانی مانی حقیقی

پوستر فیلم خوک به کارگردانی مانی حقیقی

در نقد فیلم خوک ، باید اشاره کرد فیلم با مقوله ی سرسام آوری به نام فضای مجازی شروع می شود و با همین چهارچوب نیز به پایان می رسد. فضای مجازی که فضای واقعی را دستخوش تغییرات زیادی کرده است. آغاز فیلم با چند دختر مدرسه ای ایست که درگیر بحث های فضای مجازی اند و در این بین با سر یکی از قربانیان که در جوی آب افتاده است رو به رو می شوند. پایان فیلم هم همین فضای مجازی است که حسن را بالا می برد و بعد هلش می دهد و بعد نجات می دهد و در واقع وجه ی کاراکتر اصلی را تغییر می دهد. تا اینجای کار، مانی حقیقی، ملزمی به نام فضای اجتماعی را در کلیت کار گنجانده است و دغدغه ی مهمی از اجتماع را نشانمان می دهد. توجه عمیق فیلمساز به تاثیر شبکه‌های اجتماعی در دنیای امروز به وضوح در فیلم نشان داده شده است. فضایی که همه درگیر آن هستند و از نون و آب برایشان مهم تر است. فضایی که آدم های بی اهمیت و احمق را بُلد می کند و آدم های آگاه را می تواند به راحتی خرد کند. در نقد فیلم خوک باید گفت: در واقع مانی حقیقی در چهارچوب فضای مجازی، به خوبی بی ثباتی و سستی در اظهار نظرها و باری به جهت بودن مردمی را نشان می دهد که انقدر ریشه های سستی دارند، مدام از این سو به آن سو می روند.

بیشتر بخوانید: نقد فیلم فروشنده اثر اصغر فرهادی

بیشتر بخوانید: تحلیل فیلم برادرم خسرو اثری از احسان بیگلری, ای خسروی خوبان نظری سوی گدا کن

اما چند نکته که در نقد فیلم خوک موثرند:
خوک بعد از اولین پلان ها که در خیابان شروع می شود و به سر بریده ی کارگردان در جوی آب ختم می شود، به یک تابلوی نقاشی در گالری کات می خورد، تابلویی که نباید ساده از آن عبور کرد، بریدن سر دیو به دست یک پهلوان که ظاهرا دیو سفید و رستم را نشان می دهد. اگر این تاویل را داشته باشیم که قاتل سر هنرمندان را می زند و در تصویر با سر بریده ی دیو مواجه ایم، می توان گفت دیوان که از نسل بدان می باشند در شاهنامه، کاراکترهایی هستند که هنر و خط را به انسان یاد دادند.کات. پس در نقد فیلم خوک تا اینجای کار به نوعی می توان گفت: رستم که آنتاگونیستی حکومتی است و سر دیو را زده است، تفاوتی با خوک، قاتل سریالی هنرمندان ندارد. خوک قاتل هدفش نابودی هنرمندان است.

تیم بازیگری و مانی حقیقی کارگردان فیلم خوک

تیم بازیگری و مانی حقیقی کارگردان فیلم خوک

نکته ی بعدی اما در نقد فیلم خوک ؛ گفت و گوهای شخصیت اصلی ماجرا، حسن، با مادرش است که بسیار حائز اهمیت است، ممکن است دیالوگ هایی که بینشان رد و بد می شود خنده دار باشد و قهقهه ی مخاطب را در بر داشته باشد. ولی این خنده، قطعن خنده ی تفکر آمیزی است، چرا که مادر، تنها شخصیتی است که حسن می تواند تمام حرف هایش را در قالب زبانی دیگر بدون سانسور به او بزند، به نوعی در تحلیل این بخش از فیلم خوک می توان گفت: این گفت و گوها حدیث نفس تئاتر و سولی لوگ های حسن به خودش است که گاه آرامش می کند، گاه به فکر فرو می برتش، گاه عصبانیش می کند و اشکش را درمی آورد و گاه سرحال می کندش. نکته ی دیگر اما در تحلیل فیلم خوک این است که شاید گفت و گوی مادر و حسن به زبان ترکی را نوعی گفت و گوی رمزی بتوان تاویل کرد، در برابر دیوارهایی که گوش دارند و دوربینی که آماده ی پخش لحظه به لحظه زندگی است.

بیشتر بخوانید: تحلیل فیلم هامون اثر داریوش مهرجویی

در تحلیل و نقد فیلم خوک می رسیم به مفاهیم خاصی در تار و پود فیلم نقش بسته است، از مفاهیم مهم دیگری که پشت این گروتسک پر جلا پنهان شده است، عشق و حسد است. حسن زنش را دوست دارد ولی در واقع عاشق بازیگرش، شیوا مهاجر است. رابطه‌ای که همسر حسن در جریان آن قرار دارد و مشکلی هم ندارد. ولی شیوا مهاجری که حسن می خواهدش، واقعن مهاجر است و به هرجا که حالش را خوب می کند، پر می کشد. شیوا مهاجر آدم یکجا ماندن نیست. عشق حسن روی بنای سستی شکل گرفته است برای همین است که خروجی این عشق ناکام خشم و حسادت حسن می شود و تبعات این عشق ناپایدار زندگی حسن را دگرگون می کند.

گریم لیلا حاتمی در فیلم خوک

گریم لیلا حاتمی در فیلم خوک

نکته ی مهمی که در نقد فیلم خوک باید به آن اشاره کرد، این است که خوک کلاژ تمیز و خوشرنگی است از چند فیلم و چند سینما. نمای اکستریم لانگ شات از فیلم که در آن حسن را با ماشین می برند در بیابان ول می کنند، تکرار شده ی نمای فیلم you’re next است با اندکی تغییر در جزییات و یا کاراکتر قاتل خوک که با ماسک خوک دست به قتل می زند و چهره اش دیده نمی شود، باز ساخت قاتل های فیلم you’re next است که با ماسک های گرگ و بره و روباه دست به قتل می زنند و با هر قتل جمله ی you’re next را می نویسند و قربانی بعدی مشخص می شود. و یا مثل کاراکتر قاتل با ماسک خوک، در سری فیلم های اره. کاراکتر شیوا که بعد از مرگ به شکل فرشته ی مرگ ظاهر می شود با لباسی سیاه و بال های بزرگ سیاه، بی شباهت به فرشته ی مرگ در سریال American horror story نیست که با یک بوسه روح را از تن جدا می کند. و یا ترکیب بندی های فیلم، طراحی صحنه و لباس، حرکات بازیگر مثلا سکانس فیلمبرداری که شیوا مهاجر بازیگر است، بی شباهت به فضاهای سینماتیک و تیاتریکال ژاپنی نیست. و یا سکانس قرار شیوا و حسن بعد از قتل کارگردانی، بی شباهت با فیلم‌های قهرمان پرور هالیوودی نیست، حسن که خوشحال است دوباره معشوقه اش را بدست آورده و خود را قهرمان می داند.

بیشتر بخوانید: نقد فیلم جشن دلتنگی به کارگردانی پوریا آذربایجانی ، واقعیت روابط مجازی

بیشتر بخوانید: نقد فیلم لاتاری ساخته‌ی محمدحسین مهدویان ترویج خشم و توهین به ایران

خوک اگرچه بی برو برگرد از همه لحاظ: فیلمنامه، خط داستانی، بازی های تاثیرگذار، طراحی صحنه و لباس، نورپردازی فوق العاده و… فیلم موفقی است و باید آن را چندبار دید، تا تمام لایه های پنهانی آن را درک کرد، ولی در مجموع به صراحت می توان گفت خوک یک کلاژ دقیق و تمیز از سینمای جهان است، خوک ماحصل علاقه و تعلق مانی حقیقی به سینماست. کلاژی که آدرنالین مخاطب را بالا می برد و توجه اش را دوباره به سینما جلب می کند.

حسن معجونی در نمایی از فیلم خوک

حسن معجونی در نمایی از فیلم خوک

برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو بالا