دانستنی‌های سلامتی

چرا افراد هنگام وقوع یک حادثه مثل حمله مسلحانه شروع به فیلم گرفتن می کنند؟

دلایل فیلم برداری افراد در حملات مسلحانه

کارشناسان می گویند دلایل بسیاری وجود دارد که بسیاری از افراد در هنگام وقوع یک فاجعه شروع به فیلم گرفتن می کنند. برخی از این دلایل معتبر هستند. همانطور که میدانید فیلم های خشن و ترسناک از لحظات تیراندازی جمعی در دبیرستان مارجری استونمن داگلاس در فلوریدا در سراسر اینترنت وجود دارد.

کارشناسان می گویند دلایل بسیاری وجود دارد که بسیاری از افراد در هنگام وقوع یک فاجعه شروع به فیلم گرفتن می کنند. برخی از این دلایل معتبر هستند. همانطور که میدانید فیلم های خشن و ترسناک از لحظات تیراندازی جمعی در دبیرستان مارجری استونمن داگلاس در فلوریدا در سراسر اینترنت وجود دارد.

استفاده از شبکه اجتماعی و سایر وب سایت ها در زمان رویداد فاجعه، موضوعی بسیار مورد اهمیت در میان سیاست گذاران، سازمان های امدادی و متخصصان سلامت ذهن می باشد که به طور فزاینده ای در حال انتشار است.

اما برای برخی، این واقعیت که دانش آموزان دبیرستان فلوریدا قادر به درآوردن گوشی هایشان و توییت کردن و تماس گرفتن و فیلم گرفتن بودند (در مواردی هم ارسال صدای گلوله توسط تلفن همراه) در حالی که یک فرد مسلح در حال پرسه زدن در سالن های مدرسه شان بود، موضوعی بسیار نگران کننده است.

با وجود اینکه در آن هنگام زندگی به یک تار مو بند است، آیا دانش آموزان یا هر کس دیگری باید گوشی را بیرون بیاورند و وارد شبکه های اجتماعی شوند؟

این توضیح به هیچ وجه ساده نیست. امروزه جوانان نه تنها دسترسی بهتری به تلفن های هوشمند، دوربین ها و اینترنت با سرعت بالا را دارند، بلکه روال و عادت های روزمره شان نیز با این فن آوری های شخصی بیش از پیش آمیخته شده است.

ایلین دچارم، متخصص، روانشناس بالینی، به Health line اینگونه پاسخ داد: “تمام دنیای آنها در حال ثبت و ضبط است. زندگی تمام آنها مستند است.” وی همچنین افزود: “کودکان و نوجوانان راحت تر از ما می توانند این کار (فیلم برداری) را انجام دهند. و آنها ابزارهای لازم برای انجام این کار را نیز در اختیار دارند.”

متخصص نانسی مولیتور، یکی دیگر از روانشناسان بالینی، استفاده از شبکه های اجتماعی در هنگام وقوع فاجعه را با چگونگی تقلای افراد برای یافتن یک تلفن همراه برای تماس با ۹۱۱ در گذشته شبیه می کند.

به طور خلاصه، شبکه های اجتماعی به مناسب ترین راهکار برای درخواست کمک در این نسل جدید تبدیل شده اند.

 

استفاده از شبکه های اجتماعی در هنگام وقوع فجایع

محققان، سازمان های اجرای قانون و سازمان های سیاسی همگی به شبکه های اجتماعی به عنوان ابزاری برای اطلاع از فجایع، انتشار اطلاعات درباره آنها و پاسخی سریع نگاه می کنند. صلیب سرخ بخشی را تحت عنوان یک سند ۳۰ برگی  به “شبکه های اجتماعی و فجایع: بهترین روش ها و درس های آموخته شده” اختصاص داده است که خوانندگان را از راه های مختلفی درباره بمب گذاری ها و طوفان ها مطلع می کند.

همچنین می کوشد تا دستورالعمل هایی را برای شیوه هایی که تکنولوژی مطمئن تر و مؤثرتر در این شرایط می تواند مورد استفاده قرار گیرد فراهم کند. تحقیقی که در ماه اکتبر منتشر شد، اطلاعاتی را از ۳٫۸ میلیون توییت مرتبط با حوادث فاجعه بار مورد بررسی قرار داد تا ببیند که آیا ترندها می توانند بیمارستان ها را از وقوع رویدادهای بسیار فاجعه بار مطلع کنند یا خیر!

اما شاید مؤثرترین سوالی که در اینجا مطرح می شود این است که شبکه های اجتماعی چه معنایی برای افرادی که به شکلی فعال در حال تجربه ی یک بحران هستند، دارند و می توانند به شکلی مطمئن مورد استفاده استفاده قرار گیرند.

 

فیلم برداری در فلوریدا

مولیتور بیان کرد: “اگرچه این وضعیتی بود که در آن دچار خطر شدند، از این شبکه ها برای ثبت رویداد استفاده می کردند، اما همچنین برای راحتی و کمک و ایده درباره این که چه کنند و نیز به عنوان راهی برای اطلاع رسانی به اطرافیان خود در این باره که آنها سالم و سلامت اند.”

با توجه به تصاویر زیادی که از پیام های متنی و توییترها بین دانش آموزان در واقعه تیراندازی فلوریدا و اعضای خانواده آنها بدست آمد، استفاده از این رسانه ها در جهت آسودگی خاطر و انتشار اطلاعات، بسیار مؤثر بود.

با این حال، با وجود راه های بسیاری که از شبکه های اجتماعی می توانند در اعمال مناسب به کار گرفته شوند (برای مثال توسط پلیس و اعضای خانواده) به خصوص برای افرادی که در موقعیت خطر قرار می گیرند همچنان ریسک بسیار بالایی وجود دارد.

مولیتور به مجله Health line اینگونه توضیح داد: “هنگامی که شما در یک موقعیت شدید مانند این قرار می گیرید، نمی توانید چندین کار را خیلی کارآمد انجام دهید.” “توجه داشته باشید که چرا شما از آن استفاده می کنید. واضح بگویم: آیا این چیزی است که برای شما مفید خواهد بود؟”

پیش بینی این موضوع که افراد چگونه در شرایط بحرانی واکنش نشان می دهند امری بسیار دشوار است. دستیابی به دیگران، شاید خانواده یا اجرا کنندگان قانون و یا طبیعی و آرام بخش باشد، اما نباید گیج کننده شود.

مولیتر همچنین بیان کرد: “شما باید نهایت توان مغز خود را به کار گیرید تا موفق به گرفتن تصمیماتی لحظه ای شوید و اگر شما بسیار مشغول تمرکز بر متصل بودن به شبکه و یا اشتراک گذاشتن کامل چیزی باشید، در چنین شرایطی قطعاً قادر به انجام چندین عمل همراه هم و یا یادآوری یا توجه به فردی که بر سر شما فریاد می زند نخواهید بود.”

 

انگیزه این عمل چیست؟

این موقعیت شاید جایی باشد که سیاست های عمومی، آموزش، و شبکه های اجتماعی می توانند همگی برای کسب بهترین نتیجه در یک حادثه دست به دست هم دهند.

مولیتور درباره این داستان که جوانان صرفاً از روی عادت به دنبال تلفن های همراه خود می باشند، می پرسد.

او گفت: “من فکر نمی کنم که آنها تنها به خاطر تلفن همراه ربوده شدند زیرا این کار آنهاست.”

وی ادامه داد: “یک نکته مثبت این است که شما کاری را انجام می دهید. نمی دانید که آیا کسی حتی آن را مشاهده می کند یا خیر، اما یک میراث وجود دارد. در حقیقت، شما در حال انجام یک تصمیم گیری آگاهانه هستید که در این موقعیت بسیار مهم تر از پتانسیل بقای من است.”

 

 

 

نویسنده: آرین میرزایی

به کانال تلگرام نت نوشت بپیوندیدبه صفحه اینستاگرام نت نوشت بپیوندید
برای درج دیدگاه کلیک کنید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برو بالا